Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] Wojewoda [...] stwierdził niedopuszczalność odwołania P. S. A. od decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...] orzekającej o zwrocie nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...], stanowiącej działkę ewidencyjną nr [...] z obrębu [...]. Postanowienie to zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przez ww. spółkę.
Pismem z dnia 17 czerwca 2014 r. P. S.A. w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...], którą rozpoznano odwołanie Prezydenta [...] od ww. decyzji Starosty [...].
Zaskarżona decyzja nie została doręczona skarżącej spółce.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 50 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "ppsa", uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, oraz inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
W niniejszej sprawie zarówno organ pierwszej instancji, jak i organ drugiej instancji nie uznał skarżącej za stronę postępowania, w związku z czym decyzje wydane w sprawie nie zostały jej doręczone. Ponadto postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] Wojewoda [...] stwierdził niedopuszczalność odwołania skarżącej w niniejszej sprawie od decyzji wydanej w I instancji, które to orzeczenie strona zaskarżyła do tut. Sądu.
Stwierdzić zatem należy, że wnoszący skargę nie byli stroną postępowania administracyjnego, wobec czego skarga wniesiona została przez podmiot nie mający przymiotu strony i nie posiadający legitymacji do jej wniesienia, co czyni skargę niedopuszczalną i obliguje Sąd do jej odrzucenia.
Takie stanowisko Sądu wynika z treści wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lipca 2013 r., sygn.. akt I OSK 347/12 - zapadłego uprzednio w niniejszej sprawie. Sąd ten oddalił skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 września 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 203/11, wydanego w sprawie ze P. S.A. w [...] na decyzję Wojewody [...] z [...] grudnia 2010 r. nr [...], którą uchylona została decyzja Starosty [...] z [...] lipca 2010 r. nr [...], w przedmiocie zwrotu nieruchomości, a sprawa przekazana temu organowi do ponownego rozpoznania. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu swojego orzeczenia z akt sprawy wynika, że P. S.A. nie legitymuje się tytułem prawnorzeczowym do nieruchomości. Swoje uprawnienia do bycia stroną postępowania o zwrot wywodzi natomiast z umowy zawartej w formie aktu notarialnego z dnia [...] sierpnia 1996 r. Rep.
A nr [...] oraz z wyroku Sądu Okręgowego w [...] Wydział [...] z dnia [...] listopada 2008 r., sygn. akt [...], który dotyczy należności za bezumowne korzystanie przez P. z nieruchomości przy ul. [...] w [...]. Wyrok ten przesądza, że stronami umowy z [...] sierpnia 1996 r. są Miasto [...] i P. S.A., co ma wpływ na rozliczenia finansowe pomiędzy nimi. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wyrok ten jednak nie przesądza o kręgu stron postępowania administracyjnego w sprawie o zwrot wywłaszczonej nieruchomości, lecz dotyczy kwestii roszczeń wynikających z umowy z dnia [...] sierpnia 1996 r., które mogą być przedmiotem tylko postępowania cywilnego. Nie przekłada się on zatem w żaden sposób na postępowanie administracyjne o zwrot nieruchomości. Stronami takiego postępowania jest: były właściciel lub jego następca prawny, aktualny właściciel nieruchomości oraz inne osoby które legitymują się tytułem prawnorzeczowym do nieruchomości. Natomiast wskazana umowa daje P. S.A. roszczenie względem Miasta [...], które może dochodzone tylko w postępowaniu cywilnym przed sądem powszechnym.
Reasumując, Naczelny Sąd Administracyjny przesądził prawomocnym orzeczeniem o braku przymiotu strony w niemniejszym postępowaniu przez P. S.A. w [...], a zgodnie z art. 190 ppsa Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jest związany w niniejszej sprawie wykładnią prawa dokonaną w tamtym wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Ponadto, Sąd zauważa, że prawidłowość wydania postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...], stwierdzającego niedopuszczalność odwołania P. S. A. od decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...] zostanie oceniona przez Sąd w sprawie zarejestrowanej pod sygn. akt I SA/Wa 1688/14
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia