Uzasadnienie
P. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. H. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2009 r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że natychmiastowe wykonanie decyzji Ministra Infrastruktury może narazić skarżącego na straty i paraliż prowadzonej przez niego działalności gospodarczej na działkach sąsiadujących z wywłaszczanymi nieruchomościami. Skarżący podał, że przez jego działki oznaczone nr [...] i [...] przebiega [...] również budynki mieszkalne oraz nieruchomości J. i H. H. Zdaniem skarżącego zajęcie wywłaszczanych działek i rozpoczęcie robót na działkach bez uprzedniego ustalenia lokalizacji [...] przez inwestora stwarza realne ryzyko pozbawienia [...] sąsiednich działek skarżącego oraz J. i H. H., co uzasadnia wniosek.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z treści powołanego wyżej przepisu wynika, że konieczną przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wykazania tych okoliczności spoczywa na skarżącym, tym niemniej ustalenie przesłanek z art. 61 § 3 jest również obowiązkiem Sądu (por. np. postanowienie NSA z dnia 20 kwietnia 2006 r., sygn. akt I OZ 407/06, opubl. Legalis). Nie jest przy tym wymagane udowodnienie przesłanek wynikających z tego przepisu. Wystarczy uprawdopodobnienie wystąpienia niebezpieczeństwa, o którym mowa wyżej (por. postanowienie NSA z dnia 26 października 2005 r., sygn. akt I OZ 1080/05, niepublikowane).
W ocenie Sądu, analiza okoliczności przedstawionych we wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy nie potwierdza istnienia podstaw do wstrzymania wykonania decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2009 r., nr [...]. Skarżący nie wykazał bowiem, aby inwestor [...] W. przygotowując realizację inwestycji pn. [...] na działkach nr [...] i [...] podejmował realne i bezpośrednie kroki świadczące o niebezpieczeństwie wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W ocenie Sądu, podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie dawały argumenty wnioskodawcy dotyczące możliwości wyrządzenia skarżącemu znacznych szkód poprzez paraliż prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, czy naruszenie [...]. Twierdzenia skarżącego w tym zakresie nie zostały bowiem skonkretyzowane na tyle, aby można je było ocenić, z punktu widzenia przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Danych na potwierdzenie tej argumentacji nie dostarczają też akta sprawy. Same więc obawy skarżącego o przyszłe losy jego działalności gospodarczej, czy sieci przesyłowych zlokalizowanych na terenie przedmiotowych nieruchomości nie mogły stanowić podstawy do uwzględnienia wniosku.
Sąd zauważa, że sieć uzbrojenia terenu podlega inwentaryzacji i ewidencji, a obowiązkiem inwestora jest uzgodnienie z właściwym organem usytuowania projektowanych sieci uzbrojenia terenu (art. 27 w zw. z art. 2 pkt 11 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne – Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.). Poza tym w projekcie budowlanym określa się charakterystykę [...] obiektu budowlanego (art. 34 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane – Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.). Nie można więc z góry założyć, że przy wykonywaniu robót budowlanych nastąpi uszkodzenie [...].
Niezależnie od powyższego należy zauważyć, że przedmiot wniosku skarżącego dotyczył wstrzymania wykonania decyzji wydanej na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych (Dz. U. Nr 80, poz. 721 ze zm.), która ma wyjątkowy charakter, albowiem przepis ten pozwala na udzielenie w uzasadnionych przypadkach zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości przeznaczonych na pasy drogowe, mimo niezakończenia postępowania wywłaszczeniowego ostateczną decyzją. W takiej sytuacji, udzielenie ochrony tymczasowej skarżącym, niweczyłoby cel, jaki przyświecał ustawodawcy przy przyjęciu ustawy, ustanawiającej szczególny reżim prawny przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych, w tym także reguł prawa i postępowania wywłaszczeniowego (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 maja 2004 r., sygn. akt I SA/Wa 444/04; postanowienie NSA z dnia 30 marca 2007 r., sygn. akt I OZ 202/07) - opubl. CBOIS).
Biorąc pod uwagę powyższe Sąd, na podstawie art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji postanowienia.