Uzasadnienie
Minister Skarbu Państwa decyzją z dnia [...] października 2009 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję W. L. z dnia [...] września 2009 r. nr [...] odmawiającą W. Z. potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez A. i R. K. nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej.
Zaskarżoną decyzję wydano w oparciu o następujący stan faktyczny sprawy.
Wnioskiem z dnia 2 stycznia 2009 r.(data stempla urzędu pocztowego w Z. G.) W. Z. (spadkobierczyni A. i R. K.) zwróciła się do Wojewody [...] o wydanie decyzji dotyczącej odszkodowania z tytułu pozostawienia przez A. i R. K. poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości w miejscowości P. powiat P. w woj. [...].
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] września 2009 r. nr [...] odmówił W. Z. potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez A. i R. K. nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej.
Wojewoda stwierdził, że zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 169, poz. 1418 ze zm.) w celu wszczęcia postępowania w sprawie potwierdzenie prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej należało wystąpić do właściwego wojewody z wnioskiem o wydanie decyzji w nieprzekraczalnym terminie do dnia 31 grudnia 2008 r.
Natomiast W. Z. wniosek do Wojewody [...] o wydanie decyzji potwierdzającej prawo do rekompensaty z tytułu pozostawienia poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości przez A. i R. K. w miejscowości P. powiat P. w woj. [...] złożyła w dniu 2 stycznia 2009 r. (data stempla urzędu pocztowego w Z.) - a więc po terminie wskazanym w ww. ustawie z dnia 8 lipca 2005 r. Dowodem na powyższe jest umieszczona bezpośrednio na kopercie adnotacja placówki pocztowej.
Wobec powyższego Wojewoda uznał, że w przedmiotowej sprawie nie została spełniona przesłanka z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. - ponieważ wniosek został złożony przez W. Z. po terminie określonym ww. przepisem, tj. po dniu 31 grudnia 2008 r.
W tej sytuacji - na podstawie art. 7 ust. 2 ww. ustawy – odmówił on potwierdzenia W. Z. prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez A. i R. K. poza obecnymi granicami Rzeczpospolitej Polskiej nieruchomości w miejscowości P. powiat P. w woj. [...].
Odwołanie od powyższej decyzji złożyła W. Z. wnosząc o rozpatrzenie wniosku pomimo złożenia go z uchybieniem ustawowego terminu.
Minister Skarbu Państwa decyzją z dnia [...] października 2009 r. nr [...] utrzymał w mocy ww. decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2009 r. nr [...] – podtrzymując w całości argumentację organu I instancji.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła W. Z. W uzasadnieniu skargi podniosła, że jedynym jej przewinieniem jest złożenie wniosku po terminie, a nie jest to przewinienie tak ogromne, aby pozbawiało ją wszystkiego.
W odpowiedzi na skargę Minister Skarbu Państwa wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoją dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że kontrola sądowo – administracyjna sprowadza się do zbadania, czy organy wydając zaskarżoną decyzję nie naruszyły przepisów prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ocena dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania decyzji, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego.
Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych kryteriów stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] października 2009 r. utrzymująca w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2009 r. odmawiającą W. Z. potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez A. i R. K. nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej.
Sąd stwierdził, że zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 169, poz. 1418 ze zm.): "potwierdzenie prawa do rekompensaty następuje na wniosek osoby ubiegającej się o potwierdzenie tego prawa, złożony nie później niż do dnia 31 grudnia 2008 r." Natomiast na podstawie art. 7 ust. 2 ww. ustawy: "w przypadku niespełnienia wymogów, o których mowa w art. 2, art. 3 i art. 5 ust. 1 i 2, wojewoda wydaje decyzję o odmowie potwierdzenia prawa do rekompensaty."
Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że wnioski o potwierdzenie prawa do rekompensaty można było składać we właściwych urzędach wojewódzkich do dnia 31 grudnia 2008 r., a w przypadku złożenia wniosku po tym terminie, organ wojewódzki ma obowiązek wydać wnioskodawcy decyzję o odmowie potwierdzenia prawa do rekompensaty.
W niniejszej sprawie niewątpliwym jest fakt, że wniosek W. Z. został złożony w dniu 2 stycznia 2009 r., a więc z uchybieniem ww. ustawowego terminu - o czym świadczy data stempla urzędu pocztowego w Z. W związku z tym Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni zgodził się ze stanowiskiem organów I i II instancji uznających, że wniosek W. Z. nie mógł zostać rozpatrzony pozytywnie - a zatem decyzja odmawiająca jej potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez A. i R. K. nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej jest prawidłowa.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - orzekł jak w sentencji.