Uzasadnienie
Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, decyzją z dnia [...] listopada 2002 r., nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa po rozpatrzeniu odwołania [...] w P. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2002 r., nr [...] odmawiającej wznowienia postępowania w sprawie wyrażenia zgody na dokonanie zamiany nieruchomości pomiędzy Skarbem Państwa a Miastem P. w odniesieniu do nieruchomości położonych przy ul. [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Z uzasadnienia powyższych decyzji wynika następujący stan faktyczny sprawy:
Wojewoda [...] zarządzeniem z dnia [...] maja 2000 r., nr [..] działając na podstawie art. 11 ust. 2, art. 14 ust. 3 i 5 oraz art. 23 ust.1 pkt 7 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 115, poz. 741 ze zm.), wyraził zgodę na dokonanie zamiany nieruchomości pomiędzy Skarbem Państwa a Miastem P. w odniesieniu do nieruchomości położonych przy ul. [...] (działki nr [...] o łącznej pow. [...] m²) i przy ul. [...] (działki nr [...] o łącznej pow. [...] m²).
Pismem z dnia 26 lipca 2002 r. [...] w P. złożyła wniosek o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem powołanego zarządzenia Wojewody [...], powołując się na art. 145 § 1 pkt 4 kpa, wobec pominięcia w Postępowaniu I., mającej w sprawie interes prawny z uwagi na to, że Urząd [...] jest użytkownikiem części nieruchomości położonej przy ul [...].
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] października 2002 r. odmówił wznowienia postępowania w sprawie wyrażenia zgody na dokonanie zamiany nieruchomości pomiędzy Skarbem Państwa a Miastem P. w odniesieniu do nieruchomości położonych przy ul. [...]. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że wznowienie jest niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych, bowiem zarządzenie Wojewody [...] wyrażające zgodę na zamianę nie ma charakteru decyzji administracyjnej. Wyrażając zgodę na zamianę wojewoda jako reprezentant Skarbu Państwa realizuje czynności z zakresu prawa cywilnego.
Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast rozpatrując odwołanie oraz całość akt administracyjnych stwierdził, że decyzja o odmowie wznowienia powinna być wydana, gdyż wznowienie nie jest możliwe z przyczyn podmiotowych i przedmiotowych. Zarządzenie wojewody nie jest decyzją administracyjną. Zamiana nieruchomości jest rozporządzeniem nieruchomością w rozumieniu art. 140 kc, a zatem czynnością cywilnoprawną. Skoro zatem w sprawie dotyczącej zamiany przedmiotowych nieruchomości nie toczyło się postępowanie administracyjne, to wznowienie postępowania nie jest możliwe i w sprawie ma zastosowania przepis art. 149 § 3 kpa.
[...] w P. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] listopada 2002 r. Zarzuciła w niej obrazę art. 104 kpa i w konsekwencji jej zdaniem błędne zastosowanie art. 145 § 1 kpa i art. 149 § 3 kpa poprzez przyjęcie, że zezwolenie Wojewody z dnia [...] maja 2000 r. nie jest aktem o charakterze administracyjnym tylko cywilnoprawnym. Ponadto zarzucono naruszenie art. 6, 7, 8 kpa.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie po wprowadzeniu z dniem 1 stycznia 2002 r. reformy sądownictwa administracyjnego – podlegała – w myśl art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) – rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z zastosowaniem przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
Kontrola legalności zaskarżonej decyzji, do czego Sąd uprawniony jest na podstawie art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) i art. 3 § 1 i 2 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ogranicza się do badania zgodności decyzji z prawem.
Przewidziana w art. 145 § 1 kpa możliwość wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego rozstrzygnięciem ostatecznym dotyczy wyłącznie postępowań, w których została wydana decyzja kończąca sprawę administracyjną. Zagadnieniem drugorzędnym jest nazwanie rozstrzygnięcia, w przypadku, gdy będzie ono posiadało elementy przewidziane przepisami prawa procesowego tj. zewnętrzne, władcze i jednostronne rozstrzygnięcie o prawach i obowiązkach jednostki.
Zgodnie z art. 14 ust. 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 115, poz. 741 ze zm.) stanowiącym, że zawarcie umów w sprawach, o których mowa w ust. 1-4, a więc także w sprawach zamiany nieruchomości pomiędzy Skarbem Państwa a jednostką samorządy terytorialnego, wymagana jest uprzednia zgoda wojewody, w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa Stosownie zaś do treści art. 11 ust. 2 powołanej wyżej ustawy udzielenia zgody w sprawach gospodarowania nieruchomościami przez wojewodę, następuje odpowiednio w drodze zarządzenia wojewody.
Należy zatem stwierdzić, ze w sytuacji, gdy organ działa w sprawie, w innej formie prawnej, niż decyzja administracyjna, tj. czynności cywilno-prawnej,,niedopuszczalne jest żądanie wznowienia postępowania.
W przedmiotowej sprawie zaistniała taka sytuacja, bowiem Wojewoda [...] będący reprezentantem Skarbu Państwa wyrażając zgodę na zamianę nieruchomości pomiędzy Skarbem Państwa a jednostką samorządu terytorialnego – Miastem P., realizuje czynności z zakresu prawa cywilnego. Tym samym należy stwierdzić, że wydanie zarządzenia w sprawie wyrażenia zgody na dokonanie zamiany nieruchomości nie nosi znamion decyzji administracyjnej przewidzianej przepisami kodeksu postępowania administracyjnego.
Sąd podzielił pogląd zawarty w zaskarżonej decyzji, iż zarządzenie w sprawie zamiany nieruchomości jest czynnością cywilnoprawną, a zatem brak jest przesłanek do wznowienia postępowania.
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 151 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.