Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...], po rozpoznaniu odwołania M. R. z dnia [...] lutego 2009 r. od decyzji Prezydenta [....] W. z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] zmieniającej decyzję nr [....] z dnia [...] października 2007 r. zmienioną decyzją z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] - stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podało, że decyzją Prezydent [...] W. z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [....] zmienił swoją decyzję z dnia [...] października 2007 r. nr [....] zmienioną decyzją z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [....] w ten sposób, że w okresie od 1 marca 2008 r. do 30 września 2008 r. zaliczka alimentacyjna wynosi [...] zł. miesięcznie.
Z ustaleń organu wynika, iż od powyższej decyzji odwołanie z dnia 17 lutego 2009 r. wniosła w imieniu M. R. jego matka A. B., która podała, iż 17 lutego 2009 r. odebrała PIT 11 syna i podane tam kwoty dochodów różnią się od kwot wynikających z zaskarżonej decyzji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wskazało, że zgodnie z brzmieniem art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie od dnia jej ogłoszenia stronie.
Z ustaleń organu wynika, że zaskarżona decyzją Prezydenta [....] W. z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] została doręczona w dniu w dniu [...] lutego 2009r. Decyzję tę odebrał Z. R. ojciec M. R., a zatem 14 dniowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 16 lutego 2009 r. Natomiast odwołanie zostało złożone w dniu 18 lutego 2009 r. co wynika z daty stempla pocztowego. Oznacza to, że odwołujący M. R. przekroczył termin do złożenia odwołania, a ponadto odwołując się nie wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia.
Skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła w imieniu M. R. A. B. podnosząc w niej kwestie związane ze zmianą decyzji w przedmiocie przyznania M. R. zaliczki alimentacyjnej oraz twierdząc, że niedotrzymanie terminu odwołania wynikało z faktu, iż była ona chora na żółtaczkę mechaniczną i czekała na miejsce w szpitalu, a także wskazała, iż niedotrzymanie terminu wynikało, z konieczności wyjaśnienia dlaczego Fundusz Alimentacyjny omija wyroki sądowe. Nadto podniosła, iż odwołanie nadała w urzędzie pocztowym w dniu 17 lutego 2009 r., a nie jak twierdzi organ 18 lutego 2009 r.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Nadto ustosunkowując się do zarzutu odnoszącego się do rozbieżności nadania odwołania przez skarżącego, organ wskazał, iż na kopercie, w której skarżący przesłał odwołanie od decyzji Prezydenta [....] Warszawy z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] widnieją dwa stemple pocztowe jeden z datą [...] lutego 2009 r., a drugi z datą [...] lutego 2009 r. Jednakże, jak zaznaczył organ, powyższy fakt nie zmienia stanu rzeczy, iż odwołanie zostało wniesione po terminie, który upłynął z dniem 16 lutego 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem. Sąd uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie w sytuacji, gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego lub naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.
W niniejszej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie nastąpiły, dlatego skarga została oddalona.
Podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowi art. 134 k.p.a. Zgodnie z jego treścią organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Kategoryczne określenie "organ odwoławczy stwierdza" oznacza obowiązek organu odwoławczego stwierdzenia uchybienia terminu w sytuacji, gdy odwołanie zostało wniesione po jego upływie. Nie jest to zależne od swobodnego uznania organu, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ w Gdańsku z dnia 29 stycznia 1997 r. sygn. akt: I SA/Gd 1482/96, Nr LEX 29004).
Zgodnie zaś z art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Obowiązkiem organu administracji publicznej właściwego do rozpatrzenia odwołania jest ustalenie w pierwszej kolejności, czy odwołanie nie jest obarczone brakami formalnymi i czy zostało złożone w terminie. Dopiero po ustaleniu tych okoliczności organ może przystąpić do merytorycznego rozpoznania środka odwoławczego. Stosownie natomiast do art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.
Z akt postępowania administracyjnego, zwłaszcza ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika bezspornie, iż decyzja Prezydenta [...] W. z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] została doręczona w dniu 2 lutego. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji wynika, że została ona doręczona ojcu skarżącego Z. R., a więc osobie uprawnionej do odbioru korespondencji.
W związku z tym termin do złożenia odwołania od decyzji z dnia [....] stycznia 2009 r. upłynął w dniu 16 lutego 2009 r. Nawet, gdyby przyjąć, że odwołanie zostało nadane w placówce pocztowej w dniu 17 lutego 2009 r. (jak wynika z datownika na kopercie, w której przesłano odwołanie), której to daty nie kwestionuje sama pełnomocniczka skarżącego, to stwierdzić należy, że wniesienie odwołania nastąpiło z uchybieniem terminu. Z akt sprawy nie wynika też, aby skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
W zaistniałej sytuacji więc obowiązkiem organu było wydanie postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Mając powyższe na uwadze, wobec bezzasadności skargi, należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).