Uzasadnienie
P. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...], którą organ utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] o ustaleniu opłaty adiacenckiej w wysokości [...] zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości oznaczonej jako działki ewidencyjne nr [...], [...] z obrębu [...], liczące łącznie [...] m2 powierzchni, położone przy ul. [...] w W., wywołanego zatwierdzeniem projektu podziału nieruchomości ostateczną decyzją tego samego organu administracji z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...].
W skardze skarżący zamieścił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadniając go tym, że opłata adiacencka w niej ustalona w wysokości [...] zł stanowi dla jego rodziny duży uszczerbek finansowy, a on jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Ponadto wyjaśnił, że rodzina – w tym dwójka dzieci w wieku [...] i [...] lat utrzymuje się z pensji żony w wysokości [...] zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Wniosek podlega uwzględnieniu aczkolwiek z przyczyn innych niż podniesione w skardze.
Stosownie do treści przepisu art. 61 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Wskazać również należy, że materialnoprawną podstawę dla wydania zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r., o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. nr 102, poz. 651 ze zm.), w tym przepis art. 98 a ust. 1, oraz art. 148 ust. 1, 2 i 3 - dalej jako u.g.n. W myśl przepisu art. 9 u.g.n. w sprawach, o których mowa w przepisach działu III tej ustawy, z wyłączeniem art. 97 ust. 3 pkt 1, art. 122, art. 124 ust. 1a, art. 124b ust. 1, art. 126 i art. 132 ust. 1a u.g.n., w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie.
Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy zauważyć należy, że decyzja organu pierwszej instancji, to jest Prezydenta [...] została wydana na podstawie przepisu art. 98 lit a ust. 1, oraz art. 148 ust. 1, 2 i 3 u.g.n. a zatem na podstawie przepisów Działu III tejże ustawy.
Mając na uwadze powyższe oraz okoliczność – co wynika z akt administracyjnych sprawy - że organ nie wydał postanowienia w trybie przepisu art. 9 u.g.n., konieczne stało się ustanowienie w niniejszej sprawie ochrony tymczasowej. Zaszły bowiem przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na postawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.