Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 5 stycznia 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 2074/11 oddalił skargę K. A. wniesioną na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego.
W dniu [...] marca 2012 r. wpłynął do Sądu wniosek K. A., w którym skarżąca domaga się: 1) zmiany decyzji organu w trybie art. 106 ust. 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej;
2) przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentów na podstawie art. 106 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W jednozdaniowej argumentacji skarżąca – załączając do wniosku kserokopie, potwierdzone za zgodność z oryginałem, rozwiązania umowy o pracę z dnia [...] czerwca 2011 r. i świadectwa pracy z dnia [...] czerwca 2011 r. – podniosła, że Sąd wydając wyrok nie posiadał dowodu potwierdzającego utratę dochodów ze stosunku pracy co miało, zdaniem skarżącej, wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
W pierwszej kolejności należy odnieść się do żądania zawartego w pkt 1. wniosku dotyczącego zmiany decyzji organu pierwszej instancji wydanej przez Zastępcę Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. – działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta P. – z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] dotyczącej przyznania zasiłku okresowego z powodu bezrobocia. Zgodnie z brzmieniem art. 106 ust. 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (tekst jedn.: Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362 ze zm.) zmiana decyzji należy wyłącznie do kompetencji organu, który ją wydał.
Zatem to do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. należało z takim wnioskiem o zmianę wystąpić, o której wspomniał Sąd w uzasadnieniu wyroku z dnia 5 stycznia 2012 r. Żądanie zmiany decyzji Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej skierowane do Sądu nie mieści się w katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego, jak również brak jest też przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji kognicję sądowoadministracyjną. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), zgodnie z którym sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie.
Stwierdzić zatem należy, że skoro żądanie zmiany przez Sąd decyzji organu w trybie art. 106 ust. 5 ustawy o pomocy społecznej, nie mieści się w sferze postępowania sądowoadministracyjnego, to nie może być przedmiotem rozstrzygania przez sąd administracyjny.
Odnosząc się natomiast do zgłoszonego wniosku o przeprowadzenie dowodu, ubocznie jedynie należy wyjaśnić – bowiem w tym zakresie postanowienie Sądu jest niezaskarżalne – że brak jest podstaw do uwzględnienia przedmiotowego wniosku skarżącej o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentu, gdyż niedopuszczalne jest prowadzenie postępowania dowodowego przez sąd administracyjny po zamknięciu rozprawy i ogłoszeniu wyroku. Nadto również podnieść należy, że na podstawie art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrolę legalności zaskarżonej decyzji Sąd opiera na materiale dowodowym zgromadzonym w postępowaniu przed organem administracji wydającym zaskarżony akt administracyjny. Celem tego postępowania nie jest bowiem ponowne ustalenie stanu faktycznego sprawy administracyjnej, lecz ocena, czy właściwe w sprawie organy ustaliły ten stan zgodnie z zasadami obowiązującymi w procedurze administracyjnej, a następnie, czy prawidłowo zastosowały przepisy prawa do poczynionych ustaleń.
Dyspozycja art. 106 § 3 tej ustawy nie daje podstaw, by żądać przeprowadzenia przez sąd administracyjny – już po rozpatrzeniu przez niego sprawy i wydaniu wyroku – postępowania dowodowego wskazującego na istnienie nowych okoliczności faktycznych, których strona nie przedstawiła w toku postępowania przed organem administracji, bowiem przepis ten nie jest instrumentem służącym do zwalczenia ustaleń faktycznych dokonanych przez organ, z którymi strona skarżąca się nie zgadza (por. wyroki NSA: z dnia 6 października 2009 r., II FSK 615/08, Lex nr 533874 i z dnia 20 stycznia 2010 r., II FSK 1306/08, LEX 558886).
Z powyższych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 oraz art. 106 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.