Uzasadnienie
Minister Pracy i Polityki Społecznej, po rozpatrzeniu zażalenia A. D., postanowieniem z dnia [...] września 2010 r. nr [...] utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] dotyczące przekazania sprawy do rozpatrzenia zgodnie z właściwością.
W uzasadnieniu postanowienia Minister podał, że postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] Wojewoda [...] uznał się za niewłaściwy w przedmiocie rozpoznania pisma A. D. z dnia 4 sierpnia 2010 r. stanowiącego odwołanie od decyzji wydanej przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w D. z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] i przekazał przedmiotowe odwołanie do rozpatrzenia zgodnie z właściwością przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. Zażalenie na postanowienie Wojewody wniósł A. D. Minister Pracy i Polityki Społecznej rozpoznając w/w zażalenie stwierdził, że ocena treści pisma A. D. z dnia 4 sierpnia 2010 r. wskazuje, iż stanowi ono odwołanie od decyzji Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w D. z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] dotyczącej ustalenia prawa do świadczeń rodzinnych na podstawie ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 139, poz. 992 ze zm.).
W związku z czym, Wojewoda zasadnie zakwalifikował powyższe pismo jako odwołanie od opisanej decyzji z dnia [...] lipca 2010 r. i przekazał je - za pośrednictwem Ośrodka Pomocy Społecznej w D. - organowi właściwemu do jego rozpatrzenia, tj. Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w W. Skargę na postanowienie Ministra, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, złożył A. D. Skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 24 ust.2, art. 26 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 139, poz. 992 ze zm.) oraz naruszenie art. 37 kpa.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego aktu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję (postanowienie) z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji (postanowienia). Ponadto sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W ocenie Sądu skarga jest niezasadna, bowiem zarówno zaskarżone postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] września 2010 r., jak i poprzedzające je postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. nie naruszają prawa.
Na wstępie podkreślić należy, że stosownie do treści art. 19 kpa organy administracji publicznej zobowiązane są przestrzegać z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. Oznacza to, że organ administracji publicznej, do którego wpłynęło określone pismo (podanie), powinien dokonać jego oceny pod względem swojej właściwości w sprawie będącej przedmiotem żądania. W przypadku zaś, gdy organ, do którego wniesiono podanie uzna się niewłaściwy do załatwienia sprawy, zobowiązany jest do niezwłocznego jego przekazania do organu, który jest właściwy w sprawie, informując jednocześnie wnoszącego podanie o jego przekazaniu do organu właściwego. Zgodnie bowiem z art. 65 § 1 kpa jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego. Przekazanie sprawy do organu właściwego następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.
Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, że A. D. pismem z dnia 4 sierpnia 2010 r., skierowanym do Wojewody [...], zażądał unieważnienia decyzji Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w D. z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] odmawiającej przyznania świadczenia pielęgnacyjnego na Z. D. od dnia 1 lipca 2010 r. Należy zatem uznać, iż skarżący wystąpił z odwołaniem od wskazanej powyżej decyzji. Przy czym żaden przepis ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 139, poz. 992 ze zm.) nie daje uprawnień wojewodzie do wydawania decyzji administracyjnych w zakresie przyznawania w/w świadczeń. Stosownie natomiast do przepisów powołanej ustawy o świadczeniach rodzinnych, przyznawanie i wypłacanie przewidzianych powyższą ustawą świadczeń – w tym świadczenia pielęgnacyjnego - należy do zadań gminy (art. 23 tej ustawy). Podmiotami realizującymi zadania w zakresie świadczeń rodzinnych są wójt, burmistrz lub prezydent miasta właściwego ze względu na miejsce związane z opieką, chyba że przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego lub dwustronne umowy o zabezpieczeniu społecznym stanowią inaczej.
Nadto organ właściwy może upoważnić, w formie pisemnej, swojego zastępcę, pracownika urzędu albo kierownika ośrodka pomocy społecznej lub innej jednostki organizacyjnej gminy do prowadzenia postępowania w sprawach świadczeń rodzinnych, a także do wydawania w tych sprawach decyzji. Natomiast stosownie do art. 127 kpa od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Przy czym właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy. Stosownie do art. 17 kpa organami wyższego stopnia w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego są samorządowe kolegia odwoławcze.
Tym samym zarówno postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. przekazujące, za pośrednictwem Ośrodka Pomocy Społecznej w D., przedmiotowe pismo skarżącego z dnia 4 sierpnia 2010 r. - stanowiące w istocie odwołanie od decyzji Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w D. z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] - do rozpatrzenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., jak i utrzymujące je w mocy postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] września 2010 r. nie naruszają prawa.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.