Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 11 marca 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 2096/09 oddalił skargę M.N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] października 2009 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego.
Z kolei postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2010 r. referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu.
Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. na pełnomocnika skarżącej wyznaczona została adwokat A.B..
W dniu 19 lipca 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo z dnia 14 lipca 2010 r., w którym wyznaczony z urzędu pełnomocnik skarżącej poinformował, że nie znalazł podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie. W powyższym piśmie zawarty został jednocześnie wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych.
W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, a także stawki minimalne opłat za czynności adwokackie określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
W myśl § 20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Podkreślić należy, że złożenie wskazanego oświadczenia, stanowi konieczną przesłankę warunkującą przyznanie pełnomocnikowi wyznaczonemu z urzędu stosownego wynagrodzenia.
W rozpoznawanej sprawie wyznaczony z urzędu pełnomocnik w złożonym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej nie zawarł oświadczenia, o którym mowa w § 20 powołanego rozporządzenia.
W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.