Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął w dniu 6 marca 2017 r. (data stempla biura podawczego) formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnioskodawczyni wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub adwokata.
Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Wnioskodawczyni podała, że posiada córkę oraz męża z którym jest w separacji. Wnioskodawczyni oświadczyła, że nie posiada żadnego majątku, w tym nieruchomości, zasobów pieniężnych, oszczędności, wierzytelności, przedmiotów wartościowych o wartości powyżej 5.000 zł. Oznajmiła, że od 1 stycznia 2017 r. nie uzyskuje żadnego dochodu.
Wnioskodawczyni dołączyła zaświadczenie z Urzędu Skarbowego o dochodzie uzyskanym w 2016 r. oraz zaświadczenie z Uniwersytetu [...]. Z dołączonych dokumentów wynika, że wnioskodawczyni w 2016 r. uzyskała dochód w wysokości [...] zł. oraz że w okresie od [...] 2016 r. do [...] 2017 r. nie otrzymała żadnej kwoty z tytułu przyznanych stypendiów.
Z nadesłanych przez organ akt administracyjnych sprawy wynika, że wnioskodawczyni jest osobą niezdolną do pracy i oczekującą na kolejną operację kręgosłupa. Wnioskodawczyni jest studentką drugiego roku studiów stacjonarnych magisterskich na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu [...].
Z zaświadczeń z Uniwersytetu wynika, że od [...] 2015 r. do [...] 2016 r. wnioskodawczyni otrzymała stypendium socjalne o łącznej wysokości [...] zł oraz stypendium specjalne o łącznej wysokości [...] zł. Z akt sprawy wynika, że wnioskodawczyni jest obecnie w trakcie rozwodu i mieszka u matki. Córka wnioskodawczyni przebywa we [...] u rodziny. Wnioskodawczyni zwróciła się do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] o udzielenie jej pomocy finansowej.
W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje:
Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz.718 t.j.) zwanej dalej "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku.
Zgodnie z art. 245 § 1 - 3 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
W niniejszej sprawie wnioskodawczyni wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że wnioskodawczyni wykazała, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej ją do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Uznano, że sytuacja majątkowa wnioskodawczyni jest na tyle trudna, że nie jest ona w stanie bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.
Ze względu na fakt, iż wnioskodawczyni wniosła o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, dokonano wyboru i ustanowiono w niniejszej sprawie radcę prawnego. Wyjaśnić należy, że dla zapewnienia stronie należytej reprezentacji przed sądem administracyjnym wystarczające jest ustanowienie jednego pełnomocnika. Zgodnie bowiem z treścią art. 205 § 2 P.p.s.a. niezbędne koszty postępowania strony reprezentowanej przez zawodowego pełnomocnika obejmują wynagrodzenie i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego.
Jednocześnie ze względu na ustawowe zwolnienie wnioskodawczyni, na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a., od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w sprawie zbędne stało się rozpoznawanie wniosku w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Stosownie do treści art. 239 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a. strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej (a taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie) nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Zgodnie z art. 249 a P.p.s.a. jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Z tego względu, umorzono postępowanie w zakresie wniosku wnioskodawczyni o zwolnienie od kosztów sądowych.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 249 a i art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.