Uzasadnienie
Pismem z 16 października 2018 r. E. J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] października 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego.
W toku postępowania ustalono, że na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w [...] z [...] sierpnia 2014 r. sygn. Akt [...], skarżąca jest ubezwłasnowolniona częściowo. Postanowieniem Sądu Rejonowego w [...] z [...] marca 2017 r., sygn. Akt[...], obowiązki kuratora skarżącej powierzono B. S. i przyznano mu prawo do reprezentowania jej praw w sprawach urzędowych oraz postępowaniach sądowych. Z kolei postanowieniem Sądu Rejonowego w [...] z [...] listopada 2017 r., sygn. Akt[...], zmieniono punkt 3 postanowienia o ustanowieniu B. S. kuratorem i przyznano mu prawo reprezentowania praw skarżącej wyłącznie w postępowaniu sądowym.
Pismem z 8 stycznia 2019 r. wezwano kuratora skarżącej do złożenia oświadczenia, czy został zwolniony z funkcji kuratora dla ubezwłasnowolnionej częściowo E. J. prawomocnym orzeczeniem sądowym, a jeśli tak to do nadesłania tego orzeczenia. W przypadku nie posiadania ww. orzeczenia sądowego, wezwano kuratora do złożenia oświadczenia, czy popiera skargę wniesioną przez E. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] października 2018 r., nr [...] w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie kurator w piśmie z 16 stycznia 2019 r. poinformował, że będzie pełnić funkcję kuratora nad ubezwłasnowolnioną częściową E. J. do czasu zwolnienia go z tej funkcji przez Sąd. Jednocześnie oświadczył, że nie popiera skargi wniesionej przez skarżącą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
W myśl art. 58 § 1 pkt 5 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), powoływanej dalej jako "ppsa", sąd odrzuca skargę, jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy.
Zgodnie z art. 26 § 1 i 2 ppsa., zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach sądowoadministracyjnych (zdolność procesowa) mają osoby fizyczne posiadające pełną zdolność do czynności prawnych, a osoba fizyczna ograniczona w zdolności do czynności prawnych ma zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach wynikających z czynności prawnych, których może dokonywać samodzielnie. Osoba fizyczna niemająca zdolności do czynności w postępowaniu może je podejmować tylko przez swojego przedstawiciela ustawowego (art. 27 ppsa). Przy czym osoba fizyczna niemająca zdolności procesowej to zarówno osoba niemająca w ogóle zdolności procesowej, jak i osoba posiadająca ograniczoną zdolność procesową, gdy chodzi o sprawy, w których nie może dokonywać czynności samodzielnie. Przedstawicielem ustawowym osoby ubezwłasnowolnionej częściowo jest kurator ustanowiony przez sąd, który reprezentuje osobę ubezwłasnowolnioną częściowo w zakresie określonym przez sąd.
W takim stanie rzeczy czynności w postępowaniu sądowym za stronę, która nie ma zdolności procesowej może podejmować tylko jej przedstawiciel ustawowy. Oznacza to, że czynności podejmowane przez stronę niemającą zdolności procesowej, z pominięciem kuratora, który jest jej przedstawicielem ustawowym i został umocowany do jej reprezentowania, nie mogą wywołać skutku w postaci merytorycznego rozpoznania przez sąd zgłoszonych przez nią wniosków i środków odwoławczych (por. postanowienie NSA z 28 lipca 2005 r., II OZ 636/05, dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z tego względu skarga wniesiona przez skarżącą osobiście, której nie poparł kurator będący przedstawicielem ustawowym nie mogła wywołać skutku w postaci jej merytorycznego rozpoznania przez Sąd.
Mając na uwadze powyższe okoliczności sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 ppsa. orzekł jak sentencji postanowienia.