Uzasadnienie
W dniu 4 marca 2003 r. [...] Okręgowy Związek [...] w W. - zwany dalej Związkiem - wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] stycznia 2003 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Do skargi zostało załączone pełnomocnictwo udzielone adwokatowi B. T. przez Prezesa Związku.
W dniu [...] października 2004 r. pełnomocnik skarżącego adwokat B. T. przedłożył Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie odpis z Krajowego Rejestru Sądowego z dnia [...] stycznia 2004 r., celem wykazania swojego umocowania do reprezentacji skarżącego Związku.
Zarządzeniem z dnia 8 lutego 2005 r. Sąd zobowiązał adwokata B. T. do uzupełnienia braków formalnych złożonej skargi poprzez nadesłanie aktualnego na dzień wniesienia skargi pełnomocnictwa, udzielonego zgodnie z odpisem z Krajowego Rejestru Sądowego, z którego wynikałoby upoważnienie dla pełnomocnika do podpisania skargi oraz występowania przed Sądem, w imieniu Związku, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia.
Pełnomocnik skarżącego adwokat B. T. nadesłał pełnomocnictwo, Statut Związku oraz odpis aktualny z Krajowego Rejestru Sądowego z dnia [...] stycznia 2005 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Według art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd odrzuca skargę, jeżeli strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Należy stwierdzić, iż skarga złożona w niniejszej sprawie została sporządzona i podpisana przez Prezesa Związku R. J. oraz adwokata B. T., a do skargi zostało dołączone pełnomocnictwo.
Na wstępie podnieść należy, że pełnomocnictwo złożone do skargi nie wskazuje, iż dotyczy ono umocowania do występowania przed sądem (wówczas Naczelnym Sądem Administracyjnym) lub sądami.
Z kolei drugie pełnomocnictwo, aczkolwiek nie wynika z niego wprost umocowanie do występowania przed sądami, jednakże wskazana sygnatura sprawy pozwala na uznanie, że złożono je do celów niniejszej sprawy.
Złożone do akt sprawy odpisy z Krajowego Rejestru Sądowego pochodzą z okresu po złożeniu skargi, tj. z 27 stycznia 2004 r. i 11 stycznia 2005 r. (k. 79-81).
Z obydwu odpisów wynika, że organem uprawnionym do reprezentacji jest Zarząd oraz że dla ważności oświadczeń woli w zakresie praw i obowiązków majątkowych jest wymagane współdziałanie i podpisy: prezesa lub wiceprezesa oraz skarbnika lub głównego księgowego, upoważnionych do tego uchwałą zarządu.
Z załączonego do skargi pełnomocnictwa z dnia 3 marca 2003 r. wynika, że adwokat B. T. został umocowany przez Prezesa Zarządu R. J. Natomiast z nadesłanego Sądowi w dniu 20 maja 2005 r. pełnomocnictwa (brak daty) wynika, że adwokat B. T. został umocowany przez Prezesa Zarządu R. J. oraz Skarbnika J. P. Z treści odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego z dnia [...] stycznia 2004 r. wynika, że prezesem Zarządu był R. J., skarbnikiem E. B., a J. P. był wówczas członkiem Komisji Rewizyjnej (k. 33 i 34).
Z kolei z wypisu z Krajowego Rejestru Sądowego z dnia [...] stycznia 2005 r. wynika, że Prezesem Zarządu był R. J., skarbnikiem E. B., a J. P. nie pełnił żadnej funkcji we władzach Związku.
Wobec nie złożenia wypisu z Krajowego Rejestru Sądowego, aktualnego na dzień wniesienia skargi, Sąd nie miał możliwości ustalenia, czy pełnomocnictwo zostało podpisane przez osoby uprawnione do reprezentacji, jako wskazane w Krajowym Rejestrze Sądowym i statucie [...] Okręgowego Związku [...] w W. Brak wykazania właściwego umocowania jest brakiem formalnym skargi i nieuzupełnienie tego braku stanowi podstawę do jej odrzucenia, z mocy art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie powołanego wyżej przepisu postanowił, jak w sentencji.