Uzasadnienie
Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej decyzją z [...] lipca 2013 r. nr [...], umorzył postępowanie odwoławcze z odwołania Prezydenta Miasta [...] od decyzji Wojewody [...] z [...] maja 2013 r. nr [...] stwierdzającej nieważność ostatecznej decyzji Starosty [...] z [...] stycznia 2012 r. nr [...] w sprawie odszkodowania z tytułu wywłaszczenia nieruchomości.
Z ustaleń organu nadzoru wynika, że decyzją z [...] stycznia 2012 r. Starosta [...] ustalił odszkodowanie w wysokości [...] zł za część nieruchomości o pow. [...] ha z nieruchomości oznaczonej poprzednio jako parcela katastralna 1. Kat. [...] o pow. [...] ha, b. gm. Kat. [...], obj. [...][...] i do zapłacenia odszkodowania zobowiązał Skarb Państwa reprezentowany przez Prezydenta Miasta [...], wykonującego zadanie z zakresu administracji rządowej. Odwołanie od tej decyzji wniósł Prezydent Miasta [...]. Wojewoda [...], decyzją z [...] maja 2012 r., umorzył postępowanie odwoławcze wskazując w uzasadnieniu decyzji, że Prezydent Miasta [...] nie posiada przymiotu strony w w/w postępowaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, wyrokiem z 19 grudnia 2012 r. sygn. akt II SA/Kr 1120/12 oddalił skargę na decyzję Wojewody [...].
Pismem z 27 marca 2013 r. Wojewoda [...] zawiadomił strony o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji starosty [...] z [...] stycznia 2012 r. ustalającej odszkodowanie za wywłaszczoną nieruchomość a decyzją z [...] maja 2013 r. stwierdził nieważność decyzji odszkodowawczej. Odwołanie od decyzji Wojewody [...] wniósł Prezydent Miasta [...] jako organ wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej.
Organ Odwoławczy stwierdził, że kwestia przymiotu strony Prezydenta Miasta [...] w sprawie dotyczącej ustalenia odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość była przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który w Wyroku z 19 grudnia 2012 r. sygn. akt VI SA/Kr 1120/12 stwierdził, iż w powyższej sprawie Prezydent Miasta [...], zarówno wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej, jak i reprezentujący gminę Miasto [...] nie ma interesu prawnego, w związku z czym nie przysługuje mu przymiot strony. Jednocześnie organ odwoławczy uznał, że na podstawie art. 153 ustawy prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi organy są związane oceną prawną wyrażoną w prawomocnym wyroku z 19 grudnia 2012 r. W związku z tym organ uznał, że prezydent Miasta [...] nie posiada interesu prawnego w niniejszej sprawie, a w konsekwencji nie jest stroną postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 28 K.p.a. W tej sytuacji konieczne jest wydanie decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 par. 1 pkt. 3 K.p.a.
W skardze na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, Skarb Państwa reprezentowany przez Prezydenta Miasta [...] jako organ wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej zaskarżonej decyzji zarzucił:
- 1. naruszenie art. 28 K.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że Prezydent Miasta K. nie posiada interesu prawnego w niniejszej sprawie, a w konsekwencji nie jest stroną postępowania administracyjnego,
- 2. naruszenie przepisów art. 24 § 1 art. 26 K.p.a. poprzez ich błędną wykładnię.
W związku z powyższymi zarzutami skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargę Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zaskarżona decyzja, mimo częściowo wadliwego uzasadnienia, odpowiada prawu.
W rozpoznawanej sprawie Prezydent Miasta [...], jako reprezentant Skarbu Państwa wniósł odwołanie od decyzji nadzorczej Wojewody [...] stwierdzającej nieważność decyzji Starosty [...] z [...] stycznia 2012 r. Powołany przez organ odwoławczy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 grudnia 2012r. sygn. Akt II SA/Kr 1120/12 zapadł w sprawie ze skargi Prezydenta Miasta [...] na decyzję Wojewody [...] z [...] maja 2012 r. o umorzeniu postępowania odwoławczego od decyzji Starosty [...] z [...] stycznia 2012 r. a więc od decyzji wydanej w postępowaniu zwykłym o ustalenie odszkodowania. W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji jest postępowaniem w nowej sprawie. Powoływany przez organ wyrok WSA w Krakowie z 19 grudnia 2012 r. sygn. akt II SA/Kr 1120/12 zapadł ze skargi Skarbu Państwa reprezentowanego przez Prezydenta Miasta Krakowa na decyzję Wojewody [...] z [...] maja 2012 r. w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego z odwołania Skarbu Państwa – Prezydenta Miasta [...] od decyzji Starosty [...] z [...] stycznia 2012 r. ustalającej odszkodowanie, a więc w innej sprawie.
Zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawa i wskazania co do dalszego postępowania wydane w orzecznictwie sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Przepis ten oznacza, że ani organ administracji publicznej ani sąd orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie mogą nie uwzględnić oceny prawnej i wskazań wyrażonych wcześniej w orzeczeniu sądu. Zatem ocena prawna wyrażona w wyroku z 19 grudnia 2012 r. jest wiążąca dla organu i sądu, ale tylko w tamtej sprawie, w której zapadł. Natomiast ocena ta nie jest wiążąca w przedmiotowej sprawie. Powołanie się więc przez organ w zaskarżonej decyzji na art. 153 p.p.s.a. stanowi naruszenie tego przepisu. Jednakże to uchylenie pozostaje bez wpływu na wynik sprawy bowiem organ prawidłowo umorzył postępowanie odwoławcze z odwołania Prezydenta Miasta [...] jako organ wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej.
Zgodnie z art. 127 par. 1 K.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji odwołanie służy stronie. W postępowaniu nadzorczym o stwierdzenie nieważności decyzji krąg stron postępowania jest szerszy niż w postępowaniu zwykłym. Stroną w postępowaniu w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej jest nie tylko strona postępowania prowadzonego w trybie zwykłym, zakończonego wydaniem kwestionowaną decyzji, ale również każdy czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczyć mogą skutki stwierdzenia nieważności tego rozstrzygnięcia (vide: wyrok NSA z 26 stycznia 2010 r. sygn. Akt II OSK 176/09, wyrok NSA z 4 grudnia 2008 r. sygn. Akt I OSK 1819/07).
Prawomocnym wyrokiem WSA w Krakowie z 19 grudnia 2012 r. sygn. akt
II SA/Kr 1120/12, który powołał organ w zaskarżonej decyzji, zostało przesądzone, że Prezydent Miasta [...] nie jest stroną postępowania zwykłego, zakończonego kwestionowaną decyzją Starosty [...] z [...] stycznia 2012 r. ustalającą odszkodowanie, zarówno jako reprezentant Skarbu Państwa zobowiązany do zapłaty odszkodowania tą decyzją i jako organ administracji publicznej właściwy do wydania decyzji w przedmiocie ustalenia odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość na podstawie art. 129 st. 5 pkt. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Na mocy art. 170 p.p.s.a. prawomocne orzeczenie wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. I to właśnie na podstawie tego przepisu zarówno organ, który wydał zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzję jak i sąd orzekający w niniejszej sprawie, są związane powołanym wyrokiem WSA w Krakowie.
Skoro wyrokiem tym zostało przesądzone, że Skarb Państwa reprezentowany przez Prezydenta Miasta [...] reprezentowany przez Prezydenta Miasta [...] nie jest stroną postępowania zakończonego kwestionowaną decyzją Starosty K. to nie jest również stroną postępowania nadzorczego o stwierdzenie nieważności tej decyzji.
Przepis art. 50 ust. 1 p.p.s.a. stanowi, iż uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności w sprawie dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Przepis ten konstruuje pojęcie legitymacji skargowej. Natomiast przepisem ogólnym, określającym kto posiada legitymację strony w postępowaniu administracyjnym jest art. 28 K.p.a. Ponieważ, jak to zostało wskazane, Skarb Państwa reprezentowany przez Prezydenta Miasta [...] nie posiada legitymacji strony w rozumieniu art. 28 K.p.a. w postępowaniu administracyjnym zakończonym decyzją nadzorczą Wojewody [...] z [...] marca 2013 r., jak również w postępowaniu zakończonym zaskarżoną decyzją Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej. Skarga jego podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z powyższych wywodów sąd orzekł jak w sentencji wyroku.