Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 sierpnia 2020 r. (data wpływu do Sądu) M. S. i W. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 lipca 2015 r. sygn. akt I SAB/Wa 351/15. W ocenie skarżących wyrokiem tym Sąd zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o odszkodowanie za dom jednorodzinny znajdujący się w W. przy ul. [...] ozn. jako "[...]" dz. [...], w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.
Skarżący wyjaśnili, że w ich ocenie rozpatrzenie przedmiotowego wniosku winno nastąpić najpóźniej do dnia 30 grudnia 2015 r., a pomimo ponaglenia i orzeczonych już przez Sąd dwóch grzywien, wniosek ten nie został rozpatrzony. Wnieśli o wymierzenie Prezydentowi grzywny oraz zwrot kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Skarżący wyjaśnili, że wydana przez organ w dniu [...] marca 2017 r. decyzja o odszkodowaniu obejmuje wyłącznie grunt nieruchomości o pow. [...] m2, nie obejmuje natomiast domu posadowionego na nieruchomości, a na skutek stwierdzenia decyzją Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] sierpnia 2014 r. nieważności decyzji Prezydium Rady Narodowej [...] z dnia [...] czerwca 1971 r. pozostawiającej wniosek o przyznanie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość bez uwzględnienia, odżyły wnioski z lat 60-tych ubiegłego wieku o przyznanie odszkodowania za dom. Wniosek ten został powtórzony w 2013 r., bowiem wnioskodawcy wnieśli o odszkodowanie za nieruchomość, nie ograniczając tego wniosku wyłącznie do gruntu.
W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o oddalenie skargi. Wyjaśnił, że w trybie art. 215 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami prowadzone jest obecnie postępowanie administracyjne w sprawie przyznania odszkodowania za nieruchomość [...] położoną przy ul. [...], ozn. hip. jako [...], rej. hip. [...].
Decyzją z dnia [...] marca 2017 r. Prezydent ustalił na rzecz skarżących odszkodowanie za przejętą dekretem z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy nieruchomość o powierzchni [...] m2 położoną przy ul. [...]. Organ podjął czynności w zakresie zgromadzenia materiału dowodowego, w tym zlecił geodecie uprawnionemu wykonanie rozliczenia geodezyjnego dawnej nieruchomości hipotecznej w aktualnych działkach ewidencyjnych. Wydanie rozstrzygnięcia nastąpi niezwłocznie po otrzymaniu od geodety opracowania geodezyjnego.
Organ poinformował, że pismem z dnia [...] września 2020 r. strona postępowania została poinformowana o przyczynach niedotrzymania terminu określonego w art. 35 kpa oraz że przewidywany termin zakończenia postępowania to 31 grudnia 2020 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 154 § 1 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2019 r. Dz. U. poz. 2325 ze zm.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Grzywnę o której mowa sąd wymierza do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W przypadku skargi o wymierzenie organowi grzywny z powodu jego bezczynności sąd dokonuje oceny jej zasadności według stanu faktycznego istniejącego w dniu wydania orzeczenia sądowego.
Z treści przywołanego przepisu wynikają dwie przesłanki, które łącznie muszą być spełnione, aby sąd mógł organowi administracji wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ ten musi pozostawać w bezczynności po wyroku. Po drugie, wymierzenie grzywny jest możliwe po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania prawomocnego wyroku. Jak wynika z akt sprawy, jedynie druga przesłanka została spełniona w rozpoznawanej sprawie. Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 154 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi.
Jak wynika z akt sprawy, rozpatrywany przez organ wniosek skarżących z dnia 5 lipca 2013 r. o przyznacie i wypłatę odszkodowania został sformułowany w następujący sposób "Wnosimy o przyznanie i wypłatę odszkodowania z grunt nieruchomości [...]...". Wyrokiem z dnia 3 lipca 2015 r. sygn. akt I SAB/Wa 351/15 tutejszy Sąd zobowiązał Prezydenta do rozpatrzenia wniosku o ustalenie i wypłatę odszkodowania za przedmiotową nieruchomość. Z treści uzasadnienia tego orzeczenia wynika, że dotyczył on wniosku skarżących dnia 5 lipca 2013 r. Sąd odwołał się bowiem właśnie do tego wniosku, stwierdzając na str. 1 uzasadnienia, że "Pismem z dnia 4 lipca 2013 r. (data wpływu do organu) M. S. i W. S. wnieśli do Prezydenta [...] o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną....". W tej sytuacji tutejszy Sąd, dwukrotnie rozpatrując skargi na bezczynność organu po wydania wyroku z dnia 3 lipca 2015 r. nakładał grzywny również za niewykonanie przez organ wyroku z dnia 5 lipca 2013 r. wydanego w sprawie nierozpatrzenia wniosku skarżących "z dnia 5 lipca 2013 r." (str. 1 i 3 wyroku z dnia 17 maja 2016 r. sygn. akt I SA/Wa 268/16, k-90 i k-92 oraz str. 1 wyroku z dnia 30 marca 2017 r. sygn. akt I SA/Wa 304/17, k-132).
Z akt sprawy wynika, że Prezydent decyzją z dnia [...] marca 2017 r. rozpoznał wniosek skarżących z dnia 4 lipca 2013 r., przyznając im odszkodowanie za przejętą w trybie dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279) przedmiotową nieruchomość [...]. W tej sytuacji Sąd w wyroku z dnia 30 marca 2017 r. sygn. akt I SA/Wa 304/17, wymierzając grzywnę w wysokości 500 zł, uznał, że "organ w dniu [...] marca 2017 r. wykonał przedmiotowy wyrok i wydał decyzję merytoryczną...".
Również oceniając charakter bezczynności organu, Sąd uznał, że nie była ona rażąca ze względu na "skomplikowany charakter sprawy i wydanie przez organ decyzji odszkodowawczej kończącej postępowanie". Oznacza to, że Wojewódzki Sąd Administracyjny przesądził w wyroku z dnia 30 marca 2017 r. sygn. akt I SA/Wa 304/17, że Prezydent wydając merytoryczną decyzję z dnia [...] marca 2017 r. ostatecznie wykonał wyrok z dnia 3 lipca 2015 r. sygn. akt I SAB/Wa 351/15 i nie pozostaje już w bezczynności.
W tej sytuacji Sąd uznał, że wniosek skarżących z dnia 4 lipca 2013 r. został już merytorycznie rozpatrzony. Wydając decyzję, Prezydent wykonał wyrok tutejszego Sądu z dnia 3 lipca 2015 r. sygn. akt I SAB/Wa 351/15. W tej sytuacji złożoną skargę Sąd uznał za niezasadną.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku. Rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 4 powołanej ustawy.