Uzasadnienie
Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...], po rozpoznaniu wniosku G. Sp. z o.o. w G. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji uwłaszczeniowej.
Decyzja został wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym:
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] października 1996 r. nr [...] stwierdził nabycie z mocy prawa z dniem 5 grudnia 1990 r. przez M. w G. prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych stanowiących własność Skarbu Państwa położonych w G. przy ulicach:[...], oznaczonych jako działki nr [...] o pow. [...] m2 w obrębie[...], arkusz mapy [...], nr [...] o pow. [...] m2, nr [...] o pow. [...] m2, nr [...] o pow. [...] m2, nr [...] o pow. [...] m2, nr [...] o pow. [...] m2, nr [...] o pow. [...] m2 w obrębie [...], arkusz mapy [...], nr [...] o pow. [...] m2, nr [...] o pow. [...] m2, nr [...] o pow. [...] m2, nr [...] o pow. [...] m2, nr [...] o pow. [...] m2, nr [...] o pow. [...] m2, nr [...] o pow. [...] m2 w obrębie [...], arkusz mapy [...], nr [...] o pow. [...] m2, nr [...] o pow. [...] m2, nr [...] o pow. [...] m2 w obrębie [...], arkusz mapy [...], nr [...] o pow. [...] m2, nr [...] o pow. [...] m2, nr [...] o pow. [...] m2, nr [...] o pow. [...] m2 w obrębie [...], arkusz mapy [...] oraz nieodpłatne nabycie prawa własności budynków i urządzeń znajdujących się na przedmiotowych gruntach.
G. Sp. z o.o. w G. w dniu 31 sierpnia 2009 r. wniosły o stwierdzenie nieważności ww. decyzji uwłaszczeniowej w części dotyczącej działki nr [...] w obrębie [...].
Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności powyższej decyzji uwłaszczeniowej. Minister ustalił, że wnioskująca Spółka nie posiada tytułu prawnorzeczowego do działki nr [...], co oznacza, w ocenie organu, że nie posiada ona interesu prawnego w żądaniu stwierdzenia nieważności ww. wymienionej decyzji uwłaszczeniowej.
G. Sp. z o.o. w G. reprezentowane przez adwokata R. N., wniosły o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji uwłaszczeniowej. Minister podtrzymał stanowisko co do braku przymiotu strony wnioskującej Spółki z powodu braku tytułu rzeczowego do spornej działki i uznał, że z dokumentów przedstawionych przez wnioskodawczynię wynika jedynie jej interes faktyczny.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosły G. z o.o. w G. reprezentowane przez adwokata R. N. W skardze zarzucono naruszenie:
- 1) art. 7 i art. 8 k.p.a. polegające na niedokładnym wyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy;
- 2) art. 77 i art. 80 k.p.a. polegające na zaniechaniu zebrania w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, w szczególności zaniechaniu poczynienia ustaleń w przedmiocie tytułu prawnego, jakim wnioskodawca legitymował się w chwili uzyskania pozwolenia na budowę;
- 3) art. 107 § 3 k.p.a. poprzez zaniechanie zamieszczenia obowiązkowych elementów uzasadnienia wymaganych przepisami prawa, a w szczególności niewskazaniu dowodów, które miałyby świadczyć o tym, że po dacie wydania decyzji z 1953 r. i 1954 r. oraz po dacie sporządzenia protokołu z 1958 r. nie nastąpiły zdarzenia skutkujące przejściem prawa zarządu przedmiotowej nieruchomości na wnioskodawcę oraz nieodniesieniu się do wszystkich okoliczności podniesionych we wniosku;
- 4) art. 28 k.p.a. poprzez niezasadną odmowę przyznania wnioskodawcy przymiotu strony oraz
- 5) art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. w związku z art. 2 ust. 1, 2 i 3 ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. Nr 79, poz. 464 ze zm.) polegające na niezasadnej odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji uwłaszczeniowej pomimo istnienia wniosku uprawnionej strony oraz ustawowych przesłanek.
Zarzucając powyższe skarżąca Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] marca 2010 r.
W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu.
Podzielić należy pogląd wyrażony w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że G. Sp. z o.o. w G. prawo do wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji uwłaszczającej M. w G. działką nr [...] nie przysługuje. Brak jest bowiem takiego przepisu prawa materialnego, z którego mógłby wynikać interes prawny wnioskodawcy w rozumieniu art. 28 k.p.a.
Mieć interes prawny w postępowaniu administracyjnym znaczy to samo, co ustalić przepis prawa materialnego powszechnie obowiązującego, na którego podstawie można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś własnej potrzeby albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu, sprzecznych z potrzebami danego podmiotu - strony postępowania (art. 28 kpa). Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, to jest sytuację, w której dany podmiot (osoba) jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa, mającego stanowić podstawę skierowanego żądania w zakresie podjęcia stosownych czynności przez organ administracji.
Skarżąca Spółka w przedmiotowej sprawie nie posiada tytułu prawnorzeczowego do przedmiotowej nieruchomości. Nie mając ustanowionych praw do gruntu, nie ma się również praw strony w postępowaniu uwłaszczeniowym dotyczącym tego gruntu.
Swój przymiot strony skarżąca wywodzi z faktu użytkowania przez Przedsiębiorstwo P. – poprzednika prawnego skarżącej Spółki nabrzeża przy elewatorach wzdłuż działki nr [...], która znajdowała się w zarządzie tego Przedsiębiorstwa. Skarżąca wskazuje również na pozwolenie z dnia [...] kwietnia 1990 r. nr [...] na budowę stanowiska postojowego dla statków, na pozwolenie z dnia [...] września 1990 r. na użytkowanie tego obiektu oraz pozwolenie z dnia [...] sierpnia 1991 r. nr [...] na budowę – zakotwiczenie ścianki szczelnej w tym miejscu. W ocenie Sądu przedstawione dokumenty nie potwierdzają interesu prawnego Spółki w postępowaniu dotyczącym uwłaszczenia innego podmiotu. Zgodzić się należy z argumentacją zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż wydanie pozwolenia na budowę nie oznacza, że inwestor posiada prawa rzeczowe do nieruchomości – do wydania pozwolenia wystarczy wykazanie się prawem do dysponowania nieruchomością.
Prawidłowo Minister wskazał, że powyższe dokumenty potwierdzają jedynie interes faktyczny istniejący po stronie skarżącej Spółki. Nie są źródłem interesu prawnego w postępowaniu uwłaszczeniowym także nakłady inwestycyjne poczynione na gruncie.
Znajdują potwierdzenie w aktach sprawy ustalenia Ministra co do tego, że poprzednik prawny skarżącej Spółki – Przedsiębiorstwo P. w G. zostało uwłaszczone działką nr [...] o pow. [...] m2 położoną w G. przy ul. [...] (decyzja Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 1993 r. nr[...]), która następnie została wniesiona aportem do nowozawiązanej Spółki G. i S. Sp. z o.o. w G. Działka ta następnie została podzielona na działki o nr [...] i nr [...]. Przy czym, jak wynika z akt sprawy, działki te nie są jednak tożsame z działkami nr [...] i[...] – powstałymi później z działki nr [...], która znowu w 1999 r. powstała z działki nr[...].
Zgłoszenie żądania przez podmiot nie będący stroną skutkuje, na podstawie art. 157 § 3 k.p.a. niedopuszczalnością wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej. A zatem prawidłowo Minister Infrastruktury odmówił wszczęcia postępowania z wniosku skarżącej Spółki.
Mając na uwadze, że zaskarżona decyzja, jak również decyzja poprzedzająca, nie naruszają prawa, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).