Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 17 marca 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 2121/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę D. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] października 2009 r., nr [...].
W następstwie złożonego przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy postanowieniem z 1 czerwca 2010 r. przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu dla D. O. adwokata F. N. W dniu 26 lipca 2010 r. wpłynął do Sądu złożony przez pełnomocnika strony skarżącej wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie opinii w przedmiocie braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 17 marca 2010 r. Wnioskodawca zaznaczył, że domaga się zasądzenia kwoty 270 zł powiększonej o podatek VAT tytułem kosztów nieopłaconej w całości pomocy prawnej świadczonej w niniejszej sprawie z urzędu. Wysokość żądanej kwoty uzasadnił nadkładem pracy przy uwzględnieniu charakteru sprawy i wkładu pracy w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia.
Złożony wniosek zawierał oświadczenie, iż opłaty nie zostały zapłacone w całości, ani w części.
Referendarz sądowy stwierdził, co następuje
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej, określonej w pkt 1 (wynoszącej 240 zł), a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zatem wynagrodzenie adwokata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, który nie prowadził sprawy w I instancji, wynosi 180 złotych netto. Wynagrodzenie to należy powiększyć o stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 22 %, zgodnie z § 2 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia w związku z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr. 54, poz. 535 ze zm.). Stąd kwota należna pełnomocnikowi z tytułu jego wynagrodzenia wynosi 219,60 złotych (180 zł + 39,60 zł tytułem należnego podatku od towarów i usług).
W ocenie referendarza sądowego przyznana kwota odpowiada nakładowi pracy pełnomocnika wyznaczonego z urzędu, bowiem sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej należy uznać za czynność typową, a w sprawie niniejszej poza przejrzeniem akt sprawy i sporządzeniem opinii nie dostrzeżono szczególnych działań pełnomocnika wyznaczonego z urzędu, które miałby przyczynić się do rozstrzygnięcia sprawy i jej wyjaśnienia.
Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8 ustawy p.p.s.a. w związku z § 2 ust. 3 i § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, należało orzec jak na wstępie.