Uzasadnienie
W dniu 7 grudnia 2004 r. Z. K. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2004 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności nieruchomości.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sprawy należące do właściwości sądów administracyjnych rozpoznają, w pierwszej instancji, wojewódzkie sądy administracyjne.
Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.
Według § 1 pkt 5 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652 ze zm.) dla obszaru województwa małopolskiego właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.
Przede wszystkim Sąd zauważa, że skarga strony została błędnie zaadresowana do Naczelnego Sądu Administracyjnego, albowiem tego rodzaju sprawy podlegają rozpoznaniu w pierwszej instancji przez wojewódzkie sądy administracyjne. Organem, którego działanie zaskarżono jest Wojewoda [...], dlatego też w niniejszej sprawie sądem właściwym rzeczowo i miejscowo jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.
Z tego względu Sąd, na podstawie art. 59 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.