Uzasadnienie
M. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...], który ustalono wynagrodzenie z tytułu pełnienia funkcji przedstawiciela wyznaczonego do reprezentowania nieobecnej strony postępowania administracyjnego w kwocie 61,50 zł. W skardze strona zamieściła wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wyjaśniła, że w dniu 10 czerwca 2014 r., doręczono jej kopie pisma Kolegium przekazującego burmistrzowi Miasta i Gminy [...] sprawę jako organowi właściwemu. Doręczenie to otworzyło jej drogę do kontroli sadowej zaskarżonego postanowienia, po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, którym było w istocie złożenie "zażalenia" z dnia 23 kwietnia 2012 r. Skarżąca podkreśliła, że działała ściśle według pouczeń organu, które zawierały kierowane do niej akty prawne, przez co uchybienie terminu nie wynikało z jej winy.
Ustanie przyczyny uchybienia terminu nastąpiło w dniu 10 czerwca 2014 r. bowiem w tej dacie skarżąca dowiedziała się, że Kolegium przekazało sprawę Burmistrzowi Miasta i Gminy [...] jako organowi właściwemu, zaś wcześniej strona została błędnie pouczona przez organ o środkach zaskarżenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W myśl przepisu art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej jako p.p.s.a. uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. W sytuacji, gdy którakolwiek z wymienionych wyżej przesłanek nie zostanie spełniona zasadnym jest wydanie orzeczenia odmownego.
Podkreślenia wymaga, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, biorąc pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem, przy uwzględnieniu wymogów przewidzianych w art. 87 § 1 p.p.s.a., przywrócenie terminu może mieć miejsce jedynie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
Dokonując oceny zasadności wniosku Sąd uznał, że skarżąca nie ponosi winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi na niekorzystne dla niej rozstrzygniecie organu dotyczące przyznania wynagrodzenia za pełnienie funkcji kuratora w postępowaniu administracyjnym. Bezpornym jest bowiem, że naruszenie terminu do wniesienia skargi podyktowane było błędnym pouczeniem udzielonym jej przez organ w treści zaskarżonego postanowienia, co skutkowało złożeniem zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że mylne pouczenie strony o trybie (terminie) kwestionowania rozstrzygnięcia nie wpływa na bieg terminu do wniesienia skargi, lecz może stanowić podstawę do przywrócenia terminu (por. np. postanowienie NSA z 21 maja 2005 r., sygn. akt I OSK 271/05, publ. LEX nr 188813).
Na marginesie należy również wskazać, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w piśmie z dnia 27 maja 2014 r., przekazującym zażalenie Burmistrzowi Miasta i Gminy [...] przyznało, że błędnie pouczyło M. B. o trybie zaskarżenia postanowienia z dnia [...] kwietnia 2012 r. Kolegium powołało się również na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2013 r., sygn. akt I OSK 2748/12 którym uchyliło wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 sierpnia 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 1308/12 stwierdzający niedopuszczalność zażalenia na postanowienie wydane w przedmiocie ustalenia wynagrodzenia z tytułu pełnienia funkcji przedstawiciela wyznaczonego do reprezentowania nieobecnej strony postępowania administracyjnego.
Mając na uwadze powyższe ustalenia, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.