Uzasadnienie
E.K. pismem z 27 sierpnia 2020 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta (...) wyroku tego Sądu z 25 maja 2018 r., sygn. akt I SAB/Wa 126/18, zobowiązującego Prezydenta (...) do rozpoznania wniosku z (...) sierpnia 2016 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w (...) przy ul. (...) róg ul. (...), ozn. hip. "Część Kolonii nr (...) i (...) w (...)" dz. (...) - w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Akta te wraz z odpisem prawomocnego wyroku doręczone zostały organowi 29 sierpnia 2018 r.
W związku ze zwłoką w wykonaniu wyroku i wniesioną w tym przedmiocie skargą Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 18 października 2019 r. I SA/Wa 1183/19 wymierzył Prezydentowi (...) grzywnę w wymiarze 2000 złotych, stwierdzając jednocześnie, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
W związku z dalszym niepodejmowaniem rozstrzygnięcia w sprawie, skarżąca pismem z 5 sierpnia 2020 r. wezwała ponownie Prezydenta (...) do wykonania prawomocnego wyroku z 25 maja 2018 r., a następnie wniosła wskazaną na wstępie skargę, żądając w niej na podstawie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", wymierzenia organowi grzywny, zasądzenia od Prezydenta (...) na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych oraz rozpatrzenia sprawy w trybie uproszczonym. W uzasadnieniu wskazała, że do dnia wniesienia skargi organ nie zakończył postępowania i nie wydał decyzji, dlatego skarga jako w pełni uzasadniona zasługuje na uwzględnienie.
W odpowiedzi na skargę Prezydent (...) wniósł o jej oddalenie, wskazując, że przedmiotowe postępowanie prowadzone jest w trybie art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2020 r., poz. 65 ze zm.) i w jego toku podejmował szereg czynności zmierzających do zgromadzenia pełnego materiału dowodowego niezbędnego do wydania prawidłowej decyzji merytorycznej. W związku z tym zwrócił się z ponownym wnioskiem do Sądu Rejonowego dla (...) (...) Wydział Ksiąg Wieczystych o wydanie odpisu wykazu hipotecznego obejmującego dział I, II, III i IV z księgi hipotecznej przedmiotowej nieruchomości oraz do Urzędu Dzielnicy (...) (...) Wydział Gospodarowania Nieruchomościami o nadesłanie wszelkich dokumentów i materiałów dotyczących umów zawieranych z S. S. oraz jego następcami prawnymi. Podał, że skarżąca pismem z (...) sierpnia 2020 r. została poinformowana o ww. wystąpieniach i przyczynie zwłoki w załatwieniu sprawy oraz przewidywanym terminie jej załatwienia, tj. do dnia 31 października 2020 r. Jednocześnie organ wskazał, że podejmowanie na bieżąco czynności w niniejszej sprawie jest dodatkowo utrudnione ze względu na częstą nieobecność oryginałów akt własnościowych w organie na skutek nieustannych skarg, zażaleń i ponagleń składanych przez skarżącą.
Podał, że związane jest to z koniecznością przekazywania akt do innych organów- w tym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ze względu na wykorzystywane przez strony środki prawne dotyczące przewlekłości postępowania. Podniósł, że gdy tylko to jest możliwe i gdy ma dostęp do akt postępowania, podejmuje na bieżąco czynności zmierzające do zakończenia postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
skarga, w zakresie w jakim zarzuca Prezydentowi (...) bezczynność w wykonaniu prawomocnego wyroku tut. Sądu jest zasadna, co skutkować musi wymierzeniem organowi określonej w sentencji grzywny, jak też oceny charakteru zaistniałej zwłoki.
Wniesiona ona została w trybie art. 154 p.p.s.a. Przepis ten w § 1 stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Grzywnę, o której mowa w tym przepisie, stosownie do § 6 art. 154 p.p.s.a., wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, na podstawie odrębnych przepisów. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego.
Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 2 art. 154). Uwzględniając skargę sąd, w myśl § 7 art. 154 p.p.s.a., może ponadto przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie poza sporem jest, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z 25 maja 2018 r. I SAB/Wa 126/18 zobowiązał Prezydenta (...) do rozpoznania wniosku z [...] sierpnia 2016 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. (...) róg ul. (...), ozn. hip. "Część [...] nr (...) i (...) w (...)" dz. (...), w terminie trzech miesięcy od zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Te natomiast wpłynęły do organu 29 sierpnia 2018 r. Od tej daty, zgodnie z art. 286 § 2 p.p.s.a., rozpoczął zatem swój bieg wyznaczony wyrokiem termin w jakim sprawa, w której organ pozostawał bezczyny, winna być rozpoznana.
W konsekwencji upłynął on 29 listopada 2018 r. Niekwestionowaną okolicznością jest przy tym, że do dnia podjęcia niniejszego orzeczenia, mimo uprzedniego wezwania przez stronę do wykonania wyroku, jak też wymierzenia Prezydentowi (...) grzywny (wyrokiem z 18 października 2019 r.), organ ów zawisłej przed nim sprawy administracyjnej nie rozstrzygnął.
Oznacza to, że pozostaje przy jego wykonywaniu w stanie bezczynności, która w tych okolicznościach przybiera postać kwalifikowaną, a więc rażąco narusza prawo, tj. art. 286 § 2 p.p.s.a., jak też art. 153 p.p.s.a. i art. 12 k.p.a. Taką jej ocenę uzasadnia to, że w uprzednio wydanym orzeczeniu zwłokę w wykonaniu wyroku w ten sposób prawomocnie już oceniono, a od tego czasu uległa ona jedynie zwiększeniu i obecnie wynosi przeszło 2 lata. W okresie zaś pomiędzy wyrokiem z 18 października 2019 r., a obecną wniesiona skargą swoją aktywność organ ograniczył do trzech czynności (wystąpienia do Sądu Rejonowego dla (...) (...) o wydanie odpisu wykazu hipotecznego dla nieruchomości, za którą dochodzone jest odszkodowanie; wystąpienia do Wydziału Gospodarowania Nieruchomościami w (...) (...) o przesłanie wszelkich materiałów dotyczącej przedmiotowej nieruchomości oraz poinformowania pełnomocnika strony o stanie sprawy i wyznaczeniu terminu zakończenia postępowania do 31 października 2020 r.).
Przy czym, co znamienne, czynności te zdziałane zostały dopiero po wezwaniu organu przez stronę do wykonania prawomocnego wyroku. Jednocześnie celowość niektórych z nich - jak choćby wystąpienie do sądu wieczystoksięgowego o dokumenty służące ustaleniu stanu własnościowego nieruchomości na datę wejścia w życie dekretu z 26 października 1945 r. - może budzić uzasadnione wątpliwości w świetle zgromadzonego w aktach materiału dowodowego, jak też poczynionych już w tym względzie ustaleń przez Prezydenta (...) przy okazji wydawania [...] maja 2016 r., na podstawie art. 214 ust. 1 i 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, decyzji nr (...) o odmowie przyznania E.K. prawa użytkowania wieczystego do gruntu pochodzącego z dawnej nieruchomości hipotecznej oznaczonej jako "Część [...] nr (...) i (...) w (...)" dz. (...).
Stąd zasadne jest żądanie wymierzenia mu z tytułu zaistniałej zwłoki w wykonaniu prawomocnego wyroku kolejnej grzywny. Ustalając jej wymiar na 5000 złotych Sąd wziął po uwagę okres jaki upłynął od zwrotu organowi akt po wydanym w sprawie wyroku z 18 października 2019 r. do wniesienia rozpoznawanej obecnie skargi (5 miesięcy) oraz wysokość nałożonej poprzednio na Prezydenta (...) z tego samego tytułu sankcji (2000 złotych).
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 oraz art. 154 § 2 zd. drugie p.p.s.a. orzekł jak w punktach 1 i 2 wyroku. W przedmiocie kosztów postępowania sądowego orzeczono natomiast na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm.). Na powyższe koszty składają się wynagrodzenie pełnomocnika skarżącej w kwocie 480 zł oraz wpis sądowy od wniesionej skargi w wysokości 100 zł. Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 p.p.s.a.