Uzasadnienie
Pismem z dnia z dnia 24 lipca 2013 r. A. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wymierzenie Prezydentowi [...] grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 listopada 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 306/12.
Następnie Sąd pismem z dnia 24 września 2013 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I z dnia 18 września 2013 r. wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł (§ 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 221, poz. 2193), w terminie 7 dni, od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe zarządzenie doręczone zostało A. Z. (na wskazany przez niego adres do korespondencji) w dniu 25 września 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 11 akt sądowych), a zatem termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął w dniu 2 października 2013 r.
Z informacji Oddziału Finansowo-Budżetowego Sądu z dnia 23 października 2013 r., wynika, że w zakreślonym terminie skarżący nie uiścił należnego wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) powoływana dalej jako: P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga (art. 230 § 2). Stosownie zaś do treści art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie, co wskazano wcześniej, wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego skarżący otrzymał w dniu 25 września 2013 r., a zatem termin do dokonania tej czynności upłynął w dniu 2 października 2013 r.. Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie uiścił należnego wpisu od skargi
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a, należało orzec jak w sentencji postanowienia.