Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławczego w [...] postanowieniem z [...] października 2015 r., nr [...], utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] września 2015 r., nr [...], w przedmiocie odmowy wyjaśnienia wątpliwości P. S. (dalej: skarżący) co do treści postanowień: nr [...] z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. wydanych przez Dyrektora i Zastępcę Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej z upoważnienia Prezydenta [...].
Skarga została wniesiona w następującym stanie faktycznym:
Postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. nr [...] Prezydent [...] odmówił wyjaśnienia wątpliwości strony co do treści postanowień: nr [...] z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r.
Zażalenie na powyższe postanowienie w terminie wniósł P. S., wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu wskazał, że wydane postanowienie jest niezgodne z obowiązującymi przepisami prawa i narusza ono przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 23, dalej "k.p.a.") w stopniu mającym istotny wpływ na ostateczny wynik sprawy.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] października 2015 r., nr [...], utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] września 2015 r. nr [...]. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że podniesione w zażaleniu zarzuty są bezzasadne, ponieważ treść postanowień Prezydenta [...]: nr [...] z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. nie budzi wątpliwości interpretacyjnych.
Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł P. S.. W uzasadnieniu wskazał, że wydane orzeczenie jest niezgodne z obowiązującymi przepisami prawa. W związku z powyższym wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o wymierzenie organowi grzywny za niezałatwienie sprawy w terminie 30 dni. Ponadto skarżący zarzucił, że organy orzekające w sprawie naruszyły art. 24 i 27 k.p.a.
Odpowiadając na skargę Kolegium wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
W ocenie Sądu, skarga nie jest zasadna.
Kontroli Sądu podlega postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2015 r., którym utrzymano w mocy postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] września 2015 r., nr [...], w przedmiocie odmowy wyjaśnienia wątpliwości co do treści postanowień: nr [...] z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r.
Zastosowanie w niniejszej sprawie znajdował art. 113 § 2 k.p.a., zgodnie z którym organ, który wydał orzeczenie, wyjaśnia w drodze postanowienia na żądanie organu egzekucyjnego lub strony wątpliwości co do treści danego orzeczenia.
Zdaniem Sądu prawidłowe są rozstrzygnięcia organów orzekających w niniejszej sprawie, które odmówiły wyjaśnienia wątpliwości strony, co do treści postanowień Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. W ocenie Sądu organy słusznie przyjęły, że ww. postanowienia nie budzą żądnych wątpliwości interpretacyjnych.
Sąd stwierdza również, że w aktach sprawy brak dowodu, iż skarżący przed wydaniem zaskarżonego postanowienia wnosił o wyłączenie od rozpoznawania sprawy członków Kolegium, którzy to postanowienie wydali. Z akt nie wynika także, by członkowie Kolegium orzekający w sprawie podlegali obligatoryjnemu wyłączeniu, z przyczyn opisanych w art. 24 § 1 k.p.a. Stąd zarzut naruszenia tego przepisu w zw. z art. 27 k.p.a. uznać należy za chybiony.
Ponadto, Sąd uznał za niezasadny wniosek skarżącego o wymierzenie organowi grzywny za niezałatwienie sprawy w terminie 30 dni. Wskazać należy, że wniosek o wymierzenie grzywny mógłby być przedmiotem rozważań sądu w sprawie wywołanej skargą na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, a nie w niniejszej sprawie, w której kontroli Sądu podlegało postanowienie o odmowie wyjaśnienia wątpliwości co do treści postanowień.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku. Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 3 w związku z art. 120 powołanej ustawy, który to przepis dopuszcza stosowanie ww. trybu z urzędu do spraw wywołanych skargą na postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym.