Uzasadnienie
S. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] lipca 2011 r., [...] wydane w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. W toku postępowania skarżąca nadesłała do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony na urzędowym formularzu domagając się przyznania jej prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu wnioskodawczyni ujawniła, że choć pozostaje sama w gospodarstwie domowym jednak pomaga córce samotnie wychowującej trójkę dzieci. S. S. ujawniła, że posiada majątek w postaci mieszkania własnościowego o powierzchni 51 m2. Źródłem jej dochodu jest renta po mężu w wysokości [...] zł. Strona ujawniła, że ponosi następujące wydatki: opłaty za mieszkanie w wysokości [...] zł miesięcznie, opłacenie energii elektrycznej w wysokości [...] zł miesięcznie, opłacenie gazu w wysokości [...] zł miesięcznie, zakup lekarstw w wysokości [...] zł miesięcznie. Uzasadniając swój wniosek strona podała, że jest osobą schorowaną, nie zna prawa ani procedur sądowych i urzędowych. Przyznanie pomocy sądowej umożliwi jej właściwą i skuteczną reprezentację interesów przed sądem.
Rozpoznając wniosek na wstępie należy stwierdzić, że stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) może być przyznane osobie fizycznej na jej wniosek. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym – wówczas obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, lub w zakresie częściowym – wówczas obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych i wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1, § 2 i § 3 ustawy). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 powołanej ustawy).
Uwzględniając sytuację majątkową wnioskodawczyni należało stwierdzić, że wykazała ona, iż spełnia przesłanki do przyznania jej prawa pomocy jedynie w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. W pierwszej kolejności podkreślania wymaga, że prawo pomocy jest skierowane do tych osób, które z uwagi na bardzo trudną sytuację materialną nie są w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego. Nie można uznać, że skarżąca pozostaje w bardzo trudnej sytuacji majątkowej, bowiem ma zapewnione potrzeby bytowe, jak również dysponuje stałym dochodem.
Nie można zatem przyjąć, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania tym bardziej, że będąc w opisanej we wniosku sytuacji majątkowej do tej pory regularnie opłacała koszty sądowe (wpłaciła wpis od skargi k- [...], opłatę za odpis wyroku k- [...], opłatę za zażalenie k- [...]). Powyższe uzasadnia odmowę przyznania prawa pomocy w zakresie kosztów sądowych. Natomiast uzasadnione jest przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Nie ulega bowiem wątpliwości, że przy dochodach netto [...] zł i wydatkach związanych z codziennym utrzymaniem, jednorazowy wydatek w postaci opłacenia kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika mógłby spowodować uszczerbek w utrzymaniu skarżącej.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.