Uzasadnienie
E. K., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z 6 września 2023 r. nr DSZ-V.4321.2.1061.2022.BS w przedmiocie zobowiązania do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego.
Profesjonalny pełnomocnik składając skargę, złożył tylko jej pierwszą stronę, nie opatrzył skargi własnoręcznym podpisem oraz nie dołączył do skargi pełnomocnictwa procesowego, z którego wynikałoby jego umocowanie do reprezentowania skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym w niniejszej sprawie.
Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 19 lutego 2024 r. Sąd wezwał profesjonalnego pełnomocnika do uzupełnienia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków formalnych poprzez nadesłanie:
- a) kompletnej skargi - wszystkich jej stron - albowiem do Sądu nadesłana została tylko jej pierwsza strona,
- b) podpisanego własnoręcznie egzemplarza skargi,
- c) pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania skarżącej E. K. w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie lub przed sądami administracyjnymi w sprawie na decyzję Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z 6 września 2023 r. nr DSZ-V.4321.2.1061.2022.BS.
Wezwanie powyższe, wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania, zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej 27 lutego 2024 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższych czynności bezskutecznie upłynął z dniem 5 marca 2024 r. Pomimo tego, do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia, profesjonalny pełnomocnik skarżącej nie wykonał powyższego zarządzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.), każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Pełnomocnik może skutecznie zastępować swego mocodawcę w sprawie sądowoadministracyjnej, jeżeli ten udzielił mu pełnomocnictwa do działania przed sądem administracyjnym i zarazem dokument pełnomocnictwa dołączony został do akt sprawy sądowoadministracyjnej przy podejmowaniu pierwszej czynności procesowej. Umocowanie do działania w imieniu strony musi bowiem istnieć w chwili dokonywania czynności wniesienia skargi. Brak wykazania właściwego umocowania jest brakiem formalnym skargi i nieuzupełnienie tego braku stanowi podstawę do jej odrzucenia.
W rozpoznawanej sprawie, jak wynika z akt sprawy, profesjonalny pełnomocnik skarżącej nie wykonał zarządzenia Sądu i nie nadesłał do Sądu kompletnej skargi, tj. wszystkich jej stron, jak również nie nadesłał podpisanego egzemplarza skargi. Również nie uczynił zadość wezwaniu i nie złożył pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania skarżącej w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym, przez co nie wykazał, że jest podmiotem umocowanym do wniesienia skargi.
Nieuzupełnienie wskazanych braków formalnych skargi uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu i obliguje Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w świetle którego sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.
Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.