Uzasadnienie
K.P., R.S. i U.W. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2014 r. nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...], o odmowie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2009 r. nr [...]. Wspomniana decyzja Starosty [...] orzekała o zwrocie części wywłaszczonej nieruchomości położonej w [...], stanowiącej obecnie działkę oznaczoną w ewidencji gruntów i budynków nr [...] o powierzchni [...] (część działki o dawnym numerze [...] oraz działka o dawnym numerze [...]) oraz o zwrocie odszkodowania w kwocie [...] na rzecz Gminy Miasto [...].
W skardze skarżące wniosły o wstrzymanie wykonania zobowiązania wypłaty na rzecz Gminy Miasto [...] ww. kwoty. W uzasadnieniu swojego wniosku wskazały, że wykonanie zobowiązania spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i może spowodować trudne do odwrócenia skutki związane ze znacznym obniżeniem warunków ich życia. Podniosły, że pobierają dość niskie emerytury i do chwili obecnej dokonały już wpłaty kwoty [...], co całkowicie wyczerpało ich możliwości finansowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie przez sąd administracyjny wykonania aktu lub czynności określony został w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) i ma on charakter zamknięty. Zgodnie ze zdaniem pierwszym powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Wobec powyższego przedmiotem ochrony tymczasowej może być nie tylko zaskarżony akt lecz także inne akty wydane wcześniej, pod warunkiem, że mieszczą się one w granicach tej samej sprawy. Zwrot "w granicach tej samej sprawy" należy przy tym interpretować na tle art. 3 § 2 ww. ustawy, który wskazuje na przedmiot sądowej kontroli, a także art. 134 i 135 tej ustawy, które regulują zakres sądowej kontroli. Ten ostatni przepis stanowi, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga. Można więc powiedzieć, że granice tej samej sprawy i granice sprawy, której dotyczy skarga zakreślają zbliżone ramy prawne.
W związku z tym, zakresem powołanego art. 61 § 3 objęte będą zarówno akty wydane w I instancji jak i np. akty w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli. Za takim rozumieniem omawianego zwrotu normatywnego pośrednio opowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów w uchwale z dnia 27 czerwca 2000 r. sygn. akt: FPS 12/99 (publ. ONSA 2001, nr 1, poz.
7) podjętej wprawdzie pod rządem poprzedniej ustawy procesowej ale zachowującej aktualność także obecnie, stwierdzając, że zwrot "w granicach danej sprawy" użyty w art. 29 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) dotyczy sprawy w ujęciu materialnym - w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy można mówić wówczas gdy przedmiotem tych postępowań będą sprawy wykazujące tożsamość podmiotową i przedmiotową. Sytuacja taka wystąpi wówczas, gdy akty lub czynności dotyczyć będą tych samych podmiotów, identycznego przedmiotu, stanu faktycznego oraz podstawy prawnej.
Podzielając przedstawione stanowisko i przenosząc zawartą w nim argumentację na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdza, że w sprawie ze skargi na postanowienie o odmowie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej nie jest możliwe wstrzymanie wykonania decyzji orzekającej o zwrocie części wywłaszczonej nieruchomości oraz o zwrocie odszkodowania, gdyż akt ten znajduje się poza granicami niniejszej sprawy rozumianej w sensie materialnym - są to dwie różne sprawy. Powyższe czyni wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] niemożliwym do uwzględniania.
W związku z powyższym, na postawie art. 61 § 3 i 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.