Uzasadnienie
[...] S.A w [...] wniosło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] ponaglenie na niezałatwienie przez Prezydenta Miasta [...] w terminie wniosku Spółki o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do nieruchomości położonej w [...], oznaczonej nr ewidencyjnym [...], z obrębu [...].
Samorządowe Kolegium Odwoławczego w [...] postanowieniem z dnia [...] grudnia 2021 r., nr [...], stwierdziło na podstawie art. 37 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm. – dalej "K.p.a"), że w okolicznościach niniejszej sprawy nie znajduje podstaw do orzekania o ponagleniu organu pierwszoinstancyjnego.
Na powyższe postanowienie [...] S.A w [...] wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej odrzucenie. Kolegium wskazało, że zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 37 K.p.a. i jest niezaskarżalne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej "P.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie skarżąca uczyniła postanowienie mające swoją podstawę w art. 123 w związku z art. 37 § 6 K.p.a.
Ponaglenie przysługuje stronie zarzucającej organowi administracji publicznej bezczynność w prowadzeniu sprawy lub przewlekłe prowadzenie postępowania do właściwego organ administracji publicznej wyższego stopnia w stosunku do organu, który pozostaje w bezczynności/przewlekłości. Wniesienie ponaglenia jest warunkiem złożenia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność/przewlekłe prowadzenia postępowania administracyjnego przez organ administracji publicznej. Postanowienie wydawane w następstwie rozpatrzenia ponaglenia ma w związku z tym charakter wpadkowy (incydentalny), nie kończy postępowania w sprawie głównej i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Postanowienie to nie może być ponadto zaskarżone zażaleniem (art. 141 § 1 w zw. z art. 37 k.p.a.).
W świetle powyższego wskazać należy, że postanowienie wydane na podstawie art. 123 w związku z art. 37 § 5 i § 6 K.p.a. nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Zgodnie bowiem ze wspomnianym wcześniej art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Skarga na to postanowienie podlega zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych powodów niż wymienione w art. 58 § 1 pkt 1 – 5a P.p.s.a.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu (pkt II sentencji postanowienia) Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.