Uzasadnienie
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2004 r. stwierdził, że część majątku ziemskiego stanowiąca byłą własność J. T., w skład której wchodziły objęte [...] wykazem hipotecznym lwh [..] [...] księgi [...] ([...]) parcele [...] położone aktualnie w S., Powiat [...], podpada pod działanie przepisu art. 2 ust. 1 lit. e dekretu PKWN z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej oraz umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe wobec objętych wnioskiem następujących parcel [...] oraz działki ewidencyjnej numer [...].
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z dnia [...] maja 2005 r. uchylił w całości decyzję Wojewody [...] z dnia [..] sierpnia 2004 r. i umorzył postępowanie pierwszej instancji. Uznał bowiem, powołując się na orzecznictwo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, iż brak jest podstaw do stosowania przepisu § 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia 1 marca 1945 r. w sprawie wykonania dekretu PKWN z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej do rozstrzygania o prawach rzeczowych do danej nieruchomości na innej podstawie niż kryterium obszarowe, określone w art. 2 ust. 1 lit. e dekretu o przeprowadzeniu reformy rolnej.
W. T., A. V., A. T., R. P., S. T. i R. T. wnioskiem z dnia [..] września 2009 r. wystąpili do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi o uchylenie ostatecznej decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] maja 2005 r., w trybie art. 154 K.p.a.
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z dnia [..] marca 2010 r. nr [...], utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] listopada 2009 r., wydaną na podstawie art. 154 K.p.a, którą odmówił uchylenia ostatecznej decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] maja 2005 r.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2010 r. złożyli W. T., A. V., A. T., R. P., S. T. i R. T. Skarżący zarzucili naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 2 ust. 1 lit. e i ust. 2 w związku z art. 1 ust. 1 i 2 dekretu o reformie rolnej, w związku z § 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia 1 marca 1945 r. w sprawie wykonania dekretu PKWN z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej, polegającą na pominięciu postanowienia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 marca 2010 r., sygn. akt P 107/08 i zawartej tam oceny prawnej dotyczącej rozporządzenia wykonawczego do dekretu o przeprowadzeniu reformy rolnej i przyjęcie, że decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju wsi z dnia [...] maja 2005 r. odpowiada prawu. Skarżący zarzucili również naruszenie art. 154, art. 6, art. 7 i art. 8 K.p.a.
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Takie samo stanowisko zajęła też Gmina S., jako uczestnik postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 9 marca 2011 r. sygn. akt IV SA/Wa 74/11 uchylił zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazał, na naruszenie art. 24 § 1 pkt 5 w związku z art. 127 § 3 K.p.a.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 4 grudnia 2012 r. sygn. akt I OSK 1389/11 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Akceptując wnioskowanie Sądu I instancji co do naruszenia art. 24 § 1 pkt 5 K.p.a. w zw. z art. 127 § 3 K.p.a. za przedwczesne Naczelny Sąd Administracyjny uznał rozstrzygnięcie o uchyleniu zaskarżonej decyzji. Zgodnie bowiem z tezą zawartą w wyroku NSA z dnia 13 marca 2012 r., II OSK 2298/11, że w okolicznościach konkretnej sprawy, jeżeli sąd administracyjny ustali, że postępowanie zakończone zaskarżoną decyzją dotknięte jest wadą określoną w art. 145 § 1 pkt 3 K.p.a., to w dalszej kolejności powinien sprawdzić, czy w sprawie występują negatywne przesłanki wznowienia, w tym ustanowiony w art. 146 § 2 K.p.a. zakaz uchylenia decyzji w przypadku, gdy w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej.
Pismem z dnia 10 maja 2013 r. pełnomocnik skarżących – adw. P. B. wskazał, że skarżący w całości akceptują pogląd zawarty w zaskarżonej decyzji, zgodnie z którym mogą występować z ponownym wnioskiem w trybie § 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia 1 marca 1945 r. w sprawie wykonania dekretu PKWN z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej.
Na rozprawie w dniu 23 maja 2013 r. adw. P. B. – pełnomocnik skarżących cofnął skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2010 r. i wniósł o umorzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Stosownie do art. 60 wskazanej ustawy skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa lub spowodowania utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w punkcie pierwszym postanowienia. Orzeczenie zawarte w punkcie drugim postanowienia wydane zostało na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.