Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2016 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata oraz umorzył postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.
Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie, na pełnomocnika skarżącej został wyznaczony adwokat – A.K.
W dniu 2 września 2016 r. do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika, w którym podtrzymał w całości dotychczasową skargę złożoną bezpośrednio przez skarżącą. Pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone ani w całości, ani w części.
Postanowieniem z dnia 15 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę.
W dniu 3 października 2016 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynął wniosek pełnomocnika o uzupełnienie wraz z wnioskiem o przyznanie wynagrodzenia za wykonaną pomoc prawną. Pełnomocnik wskazał, że w niniejszej sprawie wykonał m.in. następujące czynności, tj. zapoznał się z aktami sprawy w dniu 4 sierpnia 2016 r., wielokrotnie telefonicznie kontaktował się ze skarżącą, osobiście spotkał ze skarżącą w dniu 9 września 2016 r., jak również sporządził pismo do Sądu. Zaznaczył, że niewątpliwie z jego strony doszło do realnego udzielenia skarżącej pomocy prawnej. Wskazał, że w dniu 2 września 2016 r. złożył wniosek w przedmiocie zasądzenia kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu, jednak nie został on dotychczas rozpoznany.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz.718 t.j.) zwanej dalej P.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1801).
Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c ww. rozporządzenia opłata maksymalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie wynosi 480 zł.
Zgodnie z treści § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2 – 4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. W związku z powyższym opłata w niniejszej sprawie wynosić będzie 240 zł. Opłatę tę zgodnie z § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23 %), co w konsekwencji daje kwotę 295,20 zł.
Mając na uwadze nakład pracy pełnomocnika, a także charakter przedmiotowej sprawy uznano, że kwota 295,20 zł wynagrodzenia jest adekwatna do czynności podjętych w sprawie przez pełnomocnika.
Z powyższych względów, na podstawie art. na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. w związku z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c oraz § 4 ust. 1 - 3 powołanego Rozporządzenia, orzeczono jak w sentencji postanowienia.