Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 lutego 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 2195/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną W. K. wniesioną od wyroku Sądu z dnia 24 stycznia 2012 r. oddalającego skargę W. K. złożoną na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego.
Powyższe postanowienie z dnia 15 lutego 2012 r. wraz z uzasadnieniem i stosownym pouczeniem o możliwości i trybie wniesienia środka zaskarżenia doręczone zostało skarżącemu przy piśmie Sądu z dnia 16 lutego 2012 r.
Na przedmiotowe postanowienie, pismem nadanym w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego w dniu 22 lutego 2012 r. W. K. wniósł zażalenie osobiście przez niego sporządzone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Natomiast z treści przepisu art. 194 § 4 tej ustawy wynika, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być bezwzględnie sporządzone przez podmiot mający status profesjonalnego pełnomocnika, będącego adwokatem lub radcą prawnym, co ma zapewnić niezbędny poziom profesjonalizmu zarzutów.
O powyższym obowiązku skarżący został jednoznacznie pouczony w punkcie 5 pisma Sądu z dnia 16 lutego 2012 r., przy którym doręczono mu odpis postanowienia z dnia 15 lutego 2012 r. wraz z uzasadnieniem (karta [...] akt sądowych). Mimo tego, skarżący obowiązku tego nie dopełnił i wniósł zażalenie osobiście przez niego sporządzone.
Zgodnie z dyspozycją art. 178 w związku z art. 197 § 2 tej ustawy, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne.
Uwzględniając przedstawiony stan faktyczny i prawny należy stwierdzić, że zażalenie wniesione zostało z naruszeniem art. 194 § 4 powołanej ustawy, wobec czego jest niedopuszczalne i obliguje Sąd do jego odrzucenia.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.