Uzasadnienie
Z. M., reprezentowany przez pełnomocnika adw. M. S., wniósł skargę na decyzję Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] maja 2014r. uchylającą w całości i przekazującą do ponownego rozpatrzenia decyzję Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2013r. orzekającej o odmowie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości położonej w W., stanowiącej obecnie działki ewidencyjne: [...].
Wojewoda [...] wnosił o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) powoływana dalej jako: p.p.s.a. "Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności". Działanie takie wywołuje skutek określony w art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym "Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę", przy czym postanowienie o umorzeniu może zapaść na posiedzeniu niejawnym (§2).
Powyższe wskazuje zatem, iż cofnięcie skargi należy uznać za skuteczne jeżeli decyzje lub postanowienia podlegające kontroli sądowoadministracyjnej nie są obciążone wadami kwalifikowanymi uzasadniającymi stwierdzenie ich nieważności a cofnięcie skargi nie jest ukierunkowane na obejście prawa.
Taka sytuacja w niniejszej sprawie w ocenie Sądu nie zachodzi.
Pełnomocnik na rozprawie w dniu 19 stycznia 2015r. wskazał, że wolą skarżącego jest zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego poprzez cofnięcie skargi.
Zgodnie z treścią art. 232 § 1 pkt 1 Sąd zwraca wpis uiszczony od pisma cofniętego.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w pk 1 sentencji postanowienia, o zwrocie wpisu w pkt 2 sentencji orzekając na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.