Uzasadnienie
Minister Środowiska decyzją z dnia [...] października 2015 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2015 r., nr [...], stwierdzającą, że grunt Skarbu Państwa, znajdujący się w dniu 31 grudnia 2011 r. w trwałym zarządzie W., położony w P., ozn. geodezyjnie jako obręb [...], działka nr [...] o pow. [...] ha, zapisany w księdze wieczystej Sądu Rejonowego [...] KW nr [...], stał się z mocy prawa, z dniem 1 stycznia 2012 r., przedmiotem użytkowania wieczystego W., a posadowione na nim budynki i inne urządzenia oraz lokale stały się w tej samej dacie własnością W. Na powyższą decyzję, pismem z dnia 23 listopada 2015 r., Miasto P. wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając jej naruszenie art. 127 § 1 i 2 w zw. z art. 129 § 1 i 2 k.p.a. oraz rażące naruszenie prawa polegające na utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji wydanej z uchybieniem terminu zawartego w art. 7 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o zmianie ustawy o ochronie przyrody oraz niektórych innych ustaw.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Następnie w dniu 9 lutego 2016 r. do Sądu wpłynęło pismo Burmistrza Miasta P. z dnia 5 lutego 2016 r. (karta nr 18 akt sądowych) zawierające oświadczenie o cofnięciu przedmiotowej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które czyniłyby cofnięcie skargi niedopuszczalnym.
Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.