Uzasadnienie
W dniu 2 listopada 2018 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga A. Z. na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z [...] lipca 2018 r. nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] kwietnia 2018 r. znak: [...] wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia ww. skargi oraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi skarżąca wskazała, że uchybienie terminu do jej złożenia nastąpiło bez jej winny, bowiem decyzja w ogóle nie została jej doręczona, a o ww. decyzji dowiedziała się dopiero 22 października 2018 r., gdy otrzymała wezwanie do zapłaty kary 10 000 zł, nadanego przez Wojewodę [...]. Nadto skarżąca podniosła, że nie otrzymała żadnego awizo o przychodzącej korespondencji, jak również o nieprawidłowym funkcjonowaniu operatora pocztowego Poczty Polskiej. Podniosła, że 24 października 2018 r. złożyła reklamację w Urzędzie Pocztowym [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) - zwanej dalej ppsa, skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. Nadmienić należy, że prawidłowe doręczenie decyzji administracyjnej jest warunkiem koniecznym wejścia jej do obrotu prawnego.
W niniejszej sprawie ten warunek dopuszczalności nie został spełniony.
Wyjaśnić należy, iż zgodnie z art. 44 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.) - zwanej dalej kpa, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43, operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (§ 2). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (§ 3). Zgodnie zaś z § 4 art. 44 kpa doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.
Z adnotacji znajdującej się na przesyłce zawierającej zaskarżoną decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej wynika, że z uwagi na niemożność bezpośredniego doręczenia przesyłki adresatowi, została ona awizowana przez pocztę 1 sierpnia 2018 r., o czym doręczyciel poinformował stronę poprzez pozostawienie awizo w oddawczej skrzynce pocztowej, następnie 17 sierpnia 2018 r. nastąpił zwrot przesyłki do nadawcy. Brak jest natomiast adnotacji o pozostawieniu drugiego awizo w skrzynce pocztowej dla adresata.
Zatem, jak wynika z art. 44 § 3 kpa, wymóg skutecznego doręczenia nie został więc zachowany. Doręczenie decyzji z [...] lipca 2018 r., stosownie do treści art. 44 § 1 i § 4 kpa, nie nastąpiło. Skoro zatem skarga wniesiona została od decyzji Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, która wobec nieprawidłowego doręczenia nie weszła do obrotu prawnego, tym samym jest ona przedwczesna i podlega odrzuceniu.
W tej sytuacji Minister powinien dokonać prawidłowego doręczenia decyzji, które otworzy bieg terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego i umożliwi skarżącej skorzystanie z tego prawa.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ppsa odrzucił skargę jako przedwczesną orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.