Uzasadnienie
Urząd [...] złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] września 2011 r. nr [...], uchylającą w całości decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] oraz rozstrzygającą o wygaśnięciu trwałego zarządu Urzędu [...] w odniesieniu do [...] m2 powierzchni (w tym [...] m2 piwnic) budynku zlokalizowanego w W., przy [...], tj. powierzchni po byłej placówce Banku [...] oraz udziału w proporcji [...] w nieruchomości gruntowej o pow. [...] m2, oznaczonej jako działka nr [...] w obrębie [...], oraz umarzającą postępowanie z wniosku Urzędu Komisji [...] o oddanie nieodpłatnie w trwały zarząd powierzchni [...] m2 w ww. nieruchomości budynkowej (w tym [...] m2 piwnic) oraz [...] części powierzchni nieruchomości gruntowej, na której posadowiony jest przedmiotowy budynek.
Niniejsza skarga została uzupełniona pismem z dnia [...] października 2011 r. stanowiącym wniosek Urzędu [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] września 2011 r. nr [...].
W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, iż Prezydent W. przyjmując część przedmiotowej nieruchomości do swojego zasobu będzie uprawniony do swobodnego dysponowania tą częścią. Takie zagospodarowanie przez Prezydenta W., zgodnie z jego potrzebami, w tym w szczególności przekazanie nieruchomości innemu podmiotowi na inne cele, w sytuacji realnego zagrożenia uchylenia decyzji Ministra Skarbu Państwa przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie może, zdaniem skarżącego, pociągnąć za sobą znaczące i niezasadne wydatki związane z zagospodarowaniem spornej powierzchni przez inny podmiot, a w dalszej kolejności z jej opróżnieniem.
Skarżący podkreślił, że przedmiotowa nieruchomość użytkowana była przez Urząd [...]. W obecnym stanie prawnym skarżący nie może udostępnić tej powierzchni Urzędowi [...], a co za tym idzie, niemożliwe jest rozpoczęcie planowanego procesu inwestycyjnego przez ten Urząd, polegającego na przystosowaniu pomieszczeń do potrzeb administracji publicznej.
Skarżący podkreślił, że zaskarżona decyzja Ministra Skarbu Państwa może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz trudne do odwrócenia skutki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej powołana: "P.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowania prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Celem przewidzianej w tym przepisie ochrony tymczasowej jest uchronienie skarżącego przed skutkami wykonania zakwestionowanego aktu, które mogą być trudne do odwrócenia, po ewentualnym jego uchyleniu przez Sąd. Udzielenie tej ochrony odbywa się wyłącznie na wniosek. Przy czym żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. post. NSA z 25.01.2011, I OZ 36/11, Lex nr 741834).
W rozpoznawanej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] września 2011 r., skarżący uzasadnił tym, że konsekwencją swobodnego dysponowania przedmiotową nieruchomością przez Prezydenta W. będzie przekazanie jej innemu podmiotowi, który poczyni niepotrzebne nakłady w stosunku do nieruchomości, a w przypadku ewentualnego uchylenia decyzji Ministra przez Sąd, podmiot ten będzie zmuszony do opróżnienia nieruchomości, co również pociągnie za sobą koszty.
Powołane okoliczności nie odnoszą się do skarżącego, zatem ewentualne wykonanie zaskarżonej decyzji nie spowoduje niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody lub zaistnienia trudnych do odwrócenia skutków dla skarżącego.
W tym stanie sprawy należało uznać, że przedmiotowy wniosek skarżącego nie zawiera okoliczności dających podstawę do stwierdzenia, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a., jak również przekazanie nieruchomości przez Prezydenta W. w trwały zarząd innemu podmiotowi nie spowoduje nieodwracalnych skutków prawnych.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., orzekł jak sentencji postanowienia.