Uzasadnienie
Pismem z dnia 5 listopada 2011 r. S. S. wniósł w imieniu H. F. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2011 r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzje Prezydenta W. Nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy [...], stanowiącej obecnie część działki ewid. [...], obręb [...].
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 listopada 2011 r. wezwano S. S. do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego mocującego go do działania w imieniu H. F. przed sądami administracyjnymi oraz wskazania, czy spełnia przesłanki określone w art. 35 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, określające kto może być pełnomocnikiem w postępowaniu sądowoadministracyjnym - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Z akt sprawy wynika, że powyższe wezwanie zostało odebrane przez S. S. w dniu 1 grudnia 2011 r., jednakże do chwili obecnej braki formalne nie zostały przez niego usunięte.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej zwaną ppsa), pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Ponadto zgodnie z art. 35 § 1 ppsa, pełnomocnikiem strony w postępowaniu może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.
W myśl art. 49 § 1 ppsa, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, zgodnie z którym skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, podlega odrzuceniu.
Skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie czyniła zadość powyższym wymaganiom, z uwagi na fakt, że osoba podająca się za pełnomocnika skarżącej nie przedstawiła stosownego pełnomocnictwa procesowego, jak również nie wykazała, czy spełnia ustawowe przesłanki określone w art. 35 § 1 ppsa i może być pełnomocnikiem strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Z akt sprawy bezspornie wynika, że wymienione braki formalne pomimo skutecznego doręczenia wezwania nie zostały przez S. S. do chwili obecnej usunięte.
Na marginesie wskazać również należy, że przedmiotowa skarga złożona została z uchybieniem ustawowego trzydziestodniowego terminu do jej złożenia (art. 53 § 1). Z akt sprawy wynika bowiem, że zaskarżoną decyzję S. S. odebrał w dniu 11 października 2011 r., zaś skargę do WSA w Warszawie skierował w dniu 12 listopada 2011 r.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 ppsa Sąd postanowił jak w sentencji.