Uzasadnienie
W dniu 23 listopada 2005 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga K. R. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] Gminy [...] z dnia [...] grudnia 1997 r. nr [...] w sprawie oddania w użytkowanie wieczyste gruntu nie zabudowanego, położonego w W. przy ul.[...], [...],[...] – dz. ew. nr [...] z obrębu [...].
Pismem z dnia 20 lutego 2006 r. wystosowanym do pełnomocnika skarżącej - adwokata J. H., Sąd wezwał do udzielenia, w terminie 7 dni, informacji czy K. R. wzywała Prezydenta W. do usunięcia naruszenia interesu prawnego bądź uprawnienia spowodowanego zaskarżoną uchwałą, a jeśli tak to kiedy wezwanie to miało miejsce (k-39),.
Powyższe wezwanie Sądu zostało skutecznie doręczone w dniu 23 lutego 2006 r. (k-79). W dniu 28 lutego 2006 r. wpłynęło do tutejszego sądu pismo procesowe pełnomocnika skarżącej, do którego dołączone były jako załączniki odpisy wystąpień skierowanych w niniejszej sprawie do różnych organów. Wśród nadesłanych załączników brak było jednak wezwania Prezydenta W. do usunięcia naruszenia interesu prawnego bądź uprawnienia spowodowanego zaskarżoną uchwałą, a w piśmie procesowym pełnomocnika skarżącej nie znajdowała się żądana informacja na ten temat.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym z dnia 8 marca 1990 r. (Dz. U. z 2001 r,, Nr.142, poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
Jak wynika z powyższego przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, K. R. powinna wezwać Prezydenta W. do usunięcia naruszenia interesu prawnego bądź uprawnienia spowodowanego zaskarżoną uchwałą.
W aktach sprawy brak takiego dokumentu, a pełnomocnik skarżącej na wezwanie Sądu do udzielenia informacji czy skarżąca występowała do Prezydenta W. z przedmiotowym wezwaniem nie udzielił stosownej informacji – ograniczył się tylko do przedłożenia Sądowi pliku dokumentów, które jednak nie zawierały takiego wezwania.
Należy uznać, że skarżąca przed wniesieniem skargi do Sądu nie wyczerpała środków przewidzianych w powyższym przepisie, a więc skarga - jako niedopuszczalna - podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej wyżej ustawy.
Z powyższych względów Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.