Uzasadnienie
Pismem z dnia 25 października 2012 r. Gmina Miasta [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] października 2012 r. Nr [...] w zakresie dotyczącym ustalenia na rzecz Gminy Miasta [...] odszkodowania za 4/16 części nieruchomości przejętej z mocy prawa na rzecz Skarbu Państwa, położonej w [...], oznaczonej nr [...], obręb [...], o pow. [...] ha.
Jednocześnie w skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w części dotyczącej odszkodowania dla Gminy Miasta [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty.
Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył sądowi orzekającemu w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przesłanki orzeczenia zgodnego z roszczeniem wnioskującego, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd administracyjny może orzec tylko, gdy stwierdzi, że wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004).
Należy podkreślić, iż obowiązek wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji leży po stronie skarżącego. Skarżący w uzasadnieniu wniosku winien odnieść się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w stosunku do niego jest uzasadnione (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04, niepubl.).
Rozpoznając przedmiotowy wniosek w ramach przesłanek z art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stwierdzić należy, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Zdaniem Sądu skarżący nie przedstawili jakichkolwiek argumentów, które przemawiałyby za istnieniem okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania części wskazanego wyżej aktu. W uzasadnieniu skargi, w której zawarty został wniosek, podniesione zostały zarzuty odnoszące się jedynie do zaskarżonej decyzji. Nie wykazano w niej zaś żadnych z okoliczności określonych w art. 61 § 3, ograniczając się w istocie jedynie do złożenia samego wniosku. Tym samym brak jest podstaw do zastosowania przez Sąd instytucji ochrony tymczasowej.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.