Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnioskodawczyni wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Z nadesłanego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem. Wnioskodawczyni wraz z mężem utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego z tytułu emerytur o łącznej wysokości [...] zł netto miesięcznie.
Wnioskodawczyni podała, że posiada dożywotnio mieszkanie o powierzchni [...] m ². Innych nieruchomości, zasobów pieniężnych, oszczędności, papierów wartościowych oraz innych praw majątkowych, wierzytelności czy przedmiotów wartościowych o wartości powyżej 5.000 zł wnioskodawczyni oświadczyła, że nie posiada. Jako stałe zobowiązania i wydatki podała, zakup żywności, artykułów pierwszej potrzeby, opału, butli gazowych oraz koszty związane z leczeniem.
Ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy wywiadu środowiskowego z [...] sierpnia 2017 r. przeprowadzonego przez pracownika socjalnego Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] wynika, że wnioskodawczyni wraz z mężem są starszymi ([...] i [...] lat), schorowanymi ludźmi. Wnioskodawczyni legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności wydanym na stałe i wymaga całkowitej pomocy usługowej w związku ze znacznie ograniczoną możliwością do samodzielnej egzystencji. Mąż wnioskodawczyni jest również osobą niepełnosprawną legitymującą się orzeczeniem o niepełnosprawności, posiadającą przyznaną trzecią grupę inwalidzką na stałe. Wskazano, że wnioskodawczyni wraz z mężem posiadają do dyspozycji dwa pomieszczenia (pokój i kuchnię) w budynku mieszkalnym, w którym mieszka ich syn wspólnie z córką. Zaznaczano, że syn z córką zajmują oddzielne pomieszczenia i prowadzą odrębne gospodarstwo domowe.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz.1369 t.j.) zwanej dalej "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku.
Zgodnie z art. 245 § 1 - 3 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2).
Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że wnioskodawczyni wykazała, że znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej ją do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Uznano, że wnioskodawczyni wraz z mężem przy wysokości uzyskiwanego dochodu z tytułu emerytur i ponoszonych wydatkach stałych nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.
Wprawdzie wnioskodawczyni nie podała wysokości wydatków ponoszonych opłat (zakup opału, butli z gazem) i bieżących wydatków związanych z zakupem żywności oraz leków, jednak przy aktualnym poziomie cen i opłat za dobra i usługi oraz artykuły spożywcze i przemysłowe uznano, że nie jest ona w stanie samodzielnie ponieść kosztów związanych z ustanoweniem profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, bez uszczerbku w środkach utrzymania koniecznego swojego oraz męża.
Z tego względu, przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu.
Jednocześnie ze względu na ustawowe zwolnienie wnioskodawczyni, na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a., od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych zbędne stało się rozpoznawanie wniosku w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Stosownie do treści art. 239 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a. strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej (a taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie) nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Zgodnie z art. 249 a P.p.s.a. jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Z tego względu, umorzono postępowanie w zakresie wniosku wnioskodawczyni o zwolnienie od kosztów sądowych.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 249 a w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.