Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] października 2015 r., nr [...] o odmowie sprostowania błędów pisarskich w decyzjach z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], poprzez zastąpienie użytego w wersie czwartym słowa "upoważnienia" słowem "upoważnień" (pkt 1 orzeczenia). Ponadto w pkt 2odmówił sprostowania błędów pisarskich w decyzjach z dnia [...] sierpnia 2015 r. o nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...].
Skargę na powyższe postanowienie złożył P. S. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Podstawą zaskarżonego postanowienia jest przepis art. 113 § 1 k.p.a., który stanowi, że organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach.
Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 8 października 2014 r., sygn. akt II OSK 777/13 (LEX nr 1588216) oczywista omyłka w rozumieniu przepisu art. 113 § 1 k.p.a. to widoczne, niezgodne z zamierzonym, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia, czy też opuszczenie względnie dodanie jakiegoś wyrazu.
W sprawie niniejszej Prezydent [...] orzekł o odmowie dokonania sprostowania omyłki pisarskiej we wskazanych powyżej decyzjach z dnia [...] sierpnia 2015 r., gdyż skarżący domagał się dokonania sprostowania w ten sposób, aby w wersie czwartym ww. decyzji słowa "upoważnienia" zastąpić słowem "upoważnień", zaś w pouczeniu słowa "odwołanie" zastąpić słowem "zażalenie".
Oceniając zaskarżone orzeczenie, a także biorąc pod uwagę kontekst sprawy, Sąd uznał zaskarżone postanowienie za prawidłowe. Wskazana przez P. S. konieczność sprostowania słowa "upoważnień" nie występuje, z uwagi na użycie prawidłowej formy językowej, zaś zastąpienie słowa odwołanie też nie znajduje podstawy w art. 127 § 1 kpa, gdyż od decyzji zgodnie z powołanym przepisem przysługuje odwołanie.
Za oddaleniem skargi przemawiają także znane Sądowi z urzędu okoliczności, dotyczące składania przez skarżącego kolejnych, licznych żądań wszczęcia postępowań administracyjnych (od kilku do kilkunastu żądań dziennie). Jego postępowanie nastawione jest nie na obronę naruszonych praw, lecz na inicjowanie jak największej ilości postępowań i sparaliżowanie pracy organu. To w istocie stanowi cel sam w sobie. Takie działanie skarżącego należy uznać za nadużycie prawa (zob. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2014 r., sygn. akt I OZ 175/14) i nie może ono zasługiwać na ochronę w demokratycznym państwie prawnym (art. 2 Konstytucji RP), gdyż skarżący wykorzystuje instytucje prawne wbrew ich celom i funkcjom (zob. postanowienie NSA z dnia 16 października 2015 r., I OSK 1992/14).
Z tych też względów Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] prawidłowo utrzymało zaskarżone orzeczenie w mocy.
Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 151 w związku z art. 119 pkt 3 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), orzekł jak w sentencji.