Uzasadnienie
I SA /Wa 231/04
Główny Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia [...] stycznia 2004 r., nr [...] na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 i art. 101 § 1 i 3 k.p.a. zawiesił z urzędu postępowanie wszczęte na wniosek S. T. z dnia [...] stycznia 2004 r. w sprawie ponownego rozpatrzenia sprawy rozstrzygniętej decyzją ostateczną tego organu z dnia [...] grudnia 2003 r., znak [...].
W dniu 2 lutego 2004 r. doręczono skarżącemu odpis wymienionego postanowienia, zawierającego pouczenie, że postanowienie to jest ostateczne i że stronom służy prawo do złożenia w terminie 7 dni od doręczenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W dniu 9 lutego 2004 r. skargę na powyższe postanowienie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu, pełnomocnik S. T. Główny Inspektor Sanitarny wnosił w odpowiedzi na skargę o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie. Art. 101 § 3 k.p.a. stanowi, że na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania służy stronie zażalenie. Zasadą jest dwuinstancyjność postępowania administracyjnego (art. 15 k.p.a.). Postanowienie o zawieszeniu postępowania odwoławczego – zgodnie z powyższą zasadą – należy traktować jako wydane przez organ I instancji i przysługuje na nie zażalenie do organu wyższego stopnia (art. 101 § 3 w związku z art. 141 § 1 i 2 oraz art. 144 kpa). W przypadku postanowienia wydanego przez organ, o którym mowa w art. 127 § 3 kpa strona niezadowolona z orzeczenia wydanego przez taki organ może zwrócić się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 127 § 3 w zw. z art. 144 k.p.a.).
Zgodnie z art. 52 § 1 powołanej ustawy skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
Skoro w sprawie niniejszej skarga na postanowienie z dnia 26 stycznia 2004 r. wniesiona została bezpośrednio do Sądu, bez wyczerpania przysługującego stronie środka zaskarżenia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy należało postanowić jak w sentencji.