Uzasadnienie
A. J., J. J., G. M. i E. V. (dalej jako skarżący) pismem z 15 listopada 2018 r. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Prezydentowi [...] (dalej jako Prezydent/organ) w związku z niewykonaniem przez ten organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 lutego 2016 r., sygn. akt I SAB/Wa 746/15.
Skarżący wyjaśnili, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prezydenta do rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2014 roku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul [...], hip. nr [...] (dawnej ul. [...]) w terminie czterech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.
W złożonej skardze skarżący wnieśli o:
- - wymierzenie grzywny Prezydentowi [...] stosownej do bezczynności;
- - rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym;
- - przyznanie od Prezydenta [...] każdemu ze skarżących sumy pieniężnej w kwocie po 2000 złotych;
- - zasądzenie od Prezydenta [...] solidarnie na rzecz skarżących zwrotu kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę Prezydent wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018.1302, dalej: ppsa). Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia organowi grzywny.
W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 25 lutego 2016 r., sygn. akt I SAB/Wa 746/15 zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2014 roku w terminie czterech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Akta zwrócono organowi 2 czerwca 2016r. W związku z brakiem podejmowania jakichkolwiek czynności zmierzających do rozstrzygnięcia przedmiotowego wniosku, organ został wezwany do wykonania w/w wyroku pismem z dnia [...] sierpnia 2016 roku a następnie 29 sierpnia 2016 roku skarżący wnieśli do tut. Sądu skargę na jego niewykonanie. W jej wyniku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 5 grudnia 2017 roku wymierzył Prezydentowi grzywnę w wysokości 1500 zł oraz stwierdził, że jego bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z uwagi na dalszą bezczynność organu pismem z dnia [...] listopada 2018 roku został on ponownie wezwany do wykonania wyroku z dnia 25 lutego 2016 roku. Ze względu na dalsze pozostawanie w bezczynności dnia 15 listopada 2018 roku została złożona do tut. Sądu skarga o wymierzenie grzywny.
Skoro Prezydent w terminie wyznaczonym w/w wyrokiem nie załatwił sprawy, to wniosek o wymierzenie grzywny jest niewątpliwie uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonywanie wyroków sądów - niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja prowadzi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania.
Wobec powyższego Sąd wymierzył organowi grzywnę w wysokości 3000 (trzy tysiące) złotych. Kwota ta mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 ppsa i jest adekwatna do zaistniałej bezczynności. Jednocześnie, uwzględniając, iż jest to kolejna sankcja dla organu a także czasokres pozostawania w dalszej bezczynności tj. niewykonywania wyroku z 2016r, zgodnie z art. 154 § 2 zd. 2 ppsa Sąd stwierdził, iż bezczynność organu w tej sprawie ma charakter rażącego naruszenia prawa.
Sąd uwzględnił także wniosek o przyznanie skarżącym sumy pieniężnej, choć nie w całości. Wyjaśnić należy, że suma pieniężna z art. 154 § 7 ppsa ma charakter kompensacyjny i prewencyjny. Z treści omawianego przepisu wyraźnie wynika, że ustawodawca pozostawił Sądowi ocenę, czy okoliczności sprawy wskazują na potrzebę zadośćuczynienia skarżącemu za oczekiwanie na rozpoznanie jego sprawy w takim wymiarze jak domaga się on w skardze. W ocenie Sądu środek ten w przedmiotowej sprawie powinien być zastosowany w kwocie po 500 zł dla każdego ze skarżących. Mamy tu bowiem do czynienia z przypadkiem kolejnej zwłoki organu oraz uzasadnioną obawą, że bez zastosowania tego środka organ sprawy nadal nie załatwi. Jest to istotne zastrzeżenie gdy się uwzględni treść odpowiedzi na skargę. Wskazuje ona, iż organ nie rozpoznaje sprawy z powodu niewykazania tytułu do nieruchomości objętej wnioskiem o odszkodowanie, a okoliczność ta, wbrew twierdzeniom organu, pozwala rozpoznać sprawę bez zbędnej zwłoki.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 154 § 1 i § 2 w związku z art. 154 § 6 ppsa orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji wyroku. Sąd uwzględnił wniosek skarżących o przyznanie sumy pieniężnej na podstawie art. 154 § 7 ppsa (pkt 3 sentencji wyroku). O kosztach postępowania (punkt 4 sentencji wyroku) orzeczono na podstawie art. 200 ppsa i 205 § 2 ppsa.