Uzasadnienie
Prezydent W. w dniu [...] grudnia 2005 r. wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2005 r., nr [...], sygn. akt [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty P. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. orzekającej o zwrocie nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], stanowiącej działkę nr [...] w obrębie [...] o pow. [...] m2.
Pismem doręczonym w dniu 6 stycznia 2006 r. (k.
9) Sąd wezwał skarżącego, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 zł w Kasie Sądu lub na wskazany rachunek bankowy oraz uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie odpisu skargi.
W dniu 13 stycznia skarżący uiścił wpis sądowy w wysokości 200 zł znakami opłaty sądowej oraz złożył kserokopię skargi z dnia 30 listopada 2005 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Natomiast stosownie do przepisu art. 219 § 2 powołanej ustawy opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Tymczasem wpis został wniesiony znakami opłaty sądowej, które w postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie mogą być wykorzystywane.
Ponadto, zgodnie z art. 47, do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, przy czym odpisami mogą być także uwierzytelnione fotokopie.
W tym stanie rzeczy, wobec tego, iż pełnomocnik skarżącego złożył nie uwierzytelnioną fotokopię skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2005 r. oraz uiścił wpis znakami opłaty sądowej, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.