Uzasadnienie
Minister Infrastruktury, decyzją z [...] października 2010 r. nr [...], utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] marca 2010 r. nr [...] stwierdzającą nabycie z mocy prawa z dniem 01.01.1999 r. przez Powiat [...] własności nieruchomości oznaczonej jako działki nr [...] i [...], zajętej pod drogę publiczną powiatową nr [...].
Z ustaleń organu wynika, że na mocy rozporządzenia Ministra Komunikacji z 11 września 1986 r. w sprawie zaliczenia dróg wojewódzkich w województwach bydgoskim, elbląskim, gdańskim, gorzowskim, legnickim, krakowskim, łódzkim, skierniewickim, toruńskim, wałbrzyskim, włocławskim i wrocławskim (Dz. U. Nr 35, poz. 179) droga nr [...] relacji [...] została zaliczona do kategorii dróg wojewódzkich (załącznik 3).
Na podstawie art. 103 ust. 3 w/w ustawy z 13 października 1998 r. dotychczasowe drogi krajowe i wojewódzkie, nie wymienione w ust. 1 stają się z dniem 1.01.1999 r. drogami powiatowymi, a więc droga nr [...] stała się drogą powiatową.
Z akt sprawy wynika, iż właścicielem przedmiotowej nieruchomości w dniu 31.12.1998 r. był W.K..
E.P. nabyła prawo do nieruchomości oznaczonej jako działki nr [...] i nr [...] na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w K. z [...].11.2002 r. sygn. akt [...] o stwierdzeniu nabycia spadku po zmarłym w dniu [...].08.2000 r. W.K.. Załączony do akt sprawy plan sytuacyjny granic zainwestowania pasa drogowego drogi powiatowej nr [...] [...] w miejscowości S. sporządzony wg stanu na dzień 31.12.1998 r. wg organu, potwierdza zajęcie nieruchomości, oznaczonej obecnie jako działka nr [...] o pow. [...] ha i nr [...] o pow. [...] ha, pod pas drogowy drogi publicznej. Fakt zajęcia przedmiotowej nieruchomości pod drogę publiczną zdaniem organu potwierdza również wyrys z mapy ewidencyjnej z [...].12.2003 r., sporządzony wg stanu na dzień 31.12.1998 r..
Z treści pism Dyrektora Zarządu Dróg Powiatowych w K. z dnia 4.05.2009 r. i z dnia 25.11.2009 r. oraz załączonych do nich dokumentów tj. polisy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej z 4.05.1998 r. dotyczącej odpowiedzialności cywilnej z tytułu prowadzenia działalności w zakresie letniego i zimowego utrzymania pasa drogowego dróg krajowych i wojewódzkich oraz promów w ciągu tych dróg na terenie województw [...] i [...] oraz załączników do protokołu odbioru robót wykonanych w ramach bieżącego utrzymania dróg i mostów we wrześniu 1998 r. na drogach wojewódzkich obejmujących drogę nr [...], wynika sprawowanie przez podmiot publiczny władztwa na drodze powiatowej nr [...], polegające m.in. na naprawach, profilowaniu, remoncie nawierzchni masą bitumiczną oraz innych pracach związanych z bieżącym utrzymaniem dróg publicznych. Wobec powyższego organ stwierdził, iż w niniejszej sprawie udokumentowano fakt sprawowania publicznego władztwa nad przedmiotową nieruchomością.
Skoro zatem zostały spełnione wszystkie przesłanki wynikające z art. 73, Wojewoda [...] obowiązany był wydać decyzję stwierdzającą nabycie przedmiotowej nieruchomości na własność przez Powiat [...].
W skardze na decyzję Ministra Infrastruktury E.P. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody [...] z [...].03.2010 r. zarzucając rażące naruszenia art. 73 ust. 1 ustawy z 13.10.1998 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną oraz art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z 21.03.1985 r. o drogach publicznych a także błędne ustalenie, że Powiat [...] sprawował władztwo w rozumieniu przepisów ustawy z 13.10.1998 r. nad przedmiotowymi działkami, którego konsekwencją mogło być ich nabycie przez Powiat [...].
W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie gdyż decyzje organów obu instancji naruszają prawo w stopniu uzasadniającym ich uchylenie.
Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowi przepis art. 73 ust. 1 ustawy z 13 października 1998 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.), zgodnie z którym nieruchomości pozostające w dniu 31 grudnia 1998 r. we władaniu Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, nie stanowiące ich własności, a zajęte pod drogi publiczne z dniem 1 stycznia 1999 r. stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa lub właściwych jednostek samorządu terytorialnego za odszkodowaniem.
Prawidłowo organ przyjął, że stosując powyższy przepis organ bada wyłącznie spełnienie przesłanek w nim wymienionych na dzień 31 grudnia 1998 r. a tymi przesłankami są:
- - nieruchomość nie była własnością Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego,
- - nieruchomość była zajęta pod drogę publiczną,
- - nieruchomość pozostawała we władaniu Skarbu Państwa bądź jednostek samorządu terytorialnego.
W rozpoznawanej sprawie organy uznały, że co do przedmiotowej nieruchomości zostały spełnione łącznie wszystkie przesłanki określone w art. 73 ust. 1 ustawy z 13.10.1998 r. Jednakże ocena materiału dokumentacyjnego nie pozwala na przyjęcie takiego stanowiska.
Nie budzi wątpliwości i jest to między stronami niesporne, że przedmiotowa nieruchomość na dzień 31 grudnia 1998 r. była własnością osoby fizycznej – poprzednika prawnego skarżącej W.K..
Jest także niewątpliwe, że na mocy rozporządzenia Ministra Komunikacji z dnia 11 września 1986 r. w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg wojewódzkich w województwach bydgoskim, elbląskim, gdańskim, gorzowskim, legnickim, krakowskim, łódzkim, skierniewickim, toruńskim, wałbrzyskim, włocławskim i wrocławskim (Dz. U. Nr 35, poz. 179) droga nr [...] relacji [...] została zaliczona do kategorii dróg wojewódzkich, która z dniem 1.01.1999 r. stała się drogą powiatową.
Brak jest natomiast dowodów, które w sposób niewątpliwy potwierdzałyby, że objęta kontrolowaną w niniejszej sprawie decyzją nieruchomość w dniu 31 grudnia 1998 r. była faktycznie zajęta pod drogę nr [...]. Wbrew twierdzeniom organu przesłanki tej nie dowodzą ani plan sytuacyjny granic zainwestowania pasa drogowego drogi powiatowej nr [...] ani wyrys z mapy ewidencyjnej z 16.12.2003 r. sporządzony wg stanu na dzień 31.12.1998 r. Wymóg zajętości nieruchomości pod drogę publiczną, w rozumieniu art. 73 ust. 1 ustawy z 13.10.1998 r., sprowadza się do faktycznego zajęcia danej nieruchomości pod drogę, a tej okoliczności nie potwierdzają załączniki do wniosku Zarządu Dróg Powiatowych z [...].12.2003 r. W szczególności załącznik nr [...], który stanowi wyrys z mapy ewidencyjnej odzwierciedla przebieg drogi nr [...] według ewidencji gruntów, a to nie dowodzi, że taki był również faktyczny przebieg tej drogi.
To samo odnosi się do załącznika nr [...], którym jest plan sytuacyjny "granice zainwestowania" pasa drogowego drogi powiatowej nr [...] w miejscowości S. wg stanu na dzień 31.12.1998 r. Nie wynika bowiem z tego planu, że odzwierciedla on faktyczny przebieg tej drogi na dzień 31.12.1998 r.
Ponieważ nie zostało w sprawie wyjaśnione – w sposób nie budzący wątpliwości – że została spełniona przesłanka zajętości faktycznej przedmiotowej nieruchomości pod drogę publiczną nr [...] w dniu 31.12.1998 r. nie było możliwe stwierdzenia nabycia tej nieruchomości na własność Powiatu [...] w trybie art. 73 ust. 1 ustawy z 13.10.1998 r.
Zaskarżone decyzje zapadły z naruszeniem art. 73 ust. 1 ustawy z 13.10.1998 r. Przepisy wprowadzające (...) a także art. 7 i 77 § 1 kpa co uzasadnia ich uchylenie.
Ponownie rozpoznając sprawę organ przeprowadzi postępowanie wyjaśniające, które pozwoli na niewątpliwą ocenę, że zostały spełnione wszystkie przesłanki określone w art. 73 ust. 1 ustawy z 13.10.1998 r.
Przede wszystkim ustali czy przedmiotowa nieruchomość w dacie 31 grudnia 1998 r. była faktycznie zajęta pod drogę publiczną, a w sytuacji gdy ta przesłanka znajduje potwierdzenie, ustali czy na tej nieruchomości było wykonywane władztwo publiczno-prawne i w czym się przejawiało. Organ będzie miał na uwadze, że zgodnie z treścią art. 75 § 1 kpa jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
Wyczerpujące zebranie materiału dowodowego i jego ocenie zgodnie z regułą określoną w art. 80 kpa pozwoli na wydanie decyzji zgodnej z prawem.
Z powyższych względów Sąd na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c i art. 152 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.