Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z 14 września 2020r., nr KOA/2792/SR/20 po rozpatrzeniu odwołania M. S. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Gminy [...] z 4 sierpnia 2020 r., nr SOPS.423/000102/08/2020.
Zaskarżona decyzja wydana została w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i ocenę prawną sprawy.
Wnioskiem z 15 stycznia 2020r. M. S. wystąpił o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad córką P. S. Decyzją z 4 sierpnia 2020r., nr SOPS.423/000102/08/2020 Kierownik Działu Świadczeń ŚOPS w [...], działając z upoważnienia Burmistrza Gminy [...], odmówił M. S. przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej wnioskowanego na córkę P. S. Organ I instancji w uzasadnieniu decyzji wykazał, że negatywną przesłanką przemawiającą za odmową wnioskowanego świadczenia jest fakt, że M. S. ma prawo do renty z tytułu inwalidztwa, jest to II grupa inwalidzka.
Odwołanie od powyższej decyzji złożył M. S. wskazując na trudną sytuację zdrowotną córki oraz ciężką sytuację finansową rodziny. Nadto wyjaśnił, że Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 26 czerwca 2019r. stwierdził, że art. 17 ust. 5 pkt 1 ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2020 r., poz. 111, dalej jako u.ś.r.) "w zakresie w jakim stanowi, że świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, jeżeli osoba sprawująca opiekę ma ustalone prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy", to jednak tym bardziej przepis ten winien mieć również zastosowanie do osób, które posiadają orzeczenie o całkowitej niezdolności do pracy".
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z 14 września 2020r. na podstawie art.138§1 pkt 1 k.p.a. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podniesiono, że M. S. otrzymuje rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy, zatem orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z 26 czerwca 2019 r. sygn. akt 2/17 nie ma zastosowania w okolicznościach niniejszej sprawy.
Skargę od powyższego rozstrzygnięcia wniósł M. S. podnosząc, że na podstawie orzeczenia Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w [...] z 21 października 2019 r. ustalony ma umiarkowany stopień niepełnosprawności z możliwością świadczenia pracy na stanowisku pracy przystosowanym do niepełnosprawności, zatem nie jest zdaniem skarżącego wykluczone podjęcie przez niego pracy. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W ocenie sądu skarga nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Bezsporne jest, że skarżący M. S. ma przyznane prawo do renty drugiej grupy decyzją ZUS Oddział w [...] z 20 czerwca 1995 r. oraz ustalony umiarkowany stopień niepełnosprawności decyzją z 21 października 2019r. Słusznie wskazały organy obydwu instancji, że okoliczność otrzymywania renty inwalidzkiej z tytułu całkowitej niezdolności do pracy stanowi negatywną przesłankę do przyznania skarżącemu świadczenia pielęgnacyjnego, z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością opieki nad córką P. S. Jak stanowi bowiem art. 17 ust. 1 pkt 1 u.ś.r. świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej przysługuje ojcu, natomiast zgodnie z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a) u.ś.r., świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, jeżeli osoba sprawująca opiekę ma ustalone prawo do m.in. renty.
Wprawdzie wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z 26 czerwca 2019 r., SK 2/17, ten ostatni przepis (art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a u.ś.r.) w zakresie, w jakim stanowi, że świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, jeżeli osoba sprawująca opiekę ma ustalone prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy, został uznany za niezgodny z art. 71 ust. 1 zdanie drugie w zw. z art. 32 ust. 1 Konstytucji R.P., jednak orzeczenie to nie zmienia obecnej sytuacji skarżącego. Zakres orzeczenia dotyczy osób otrzymujących rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy, natomiast skarżący otrzymuje rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy. Z punktu II wskazanego wyroku TK wynika także, że zakwestionowany przepis w powyższym zakresie traci moc po upływie sześciu miesięcy od ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw. Ustawodawca otrzymał więc czas na dostosowanie zakwestionowanego przepisu do wymagań konstytucyjnych. Być może więc ewentualna zmiana ustawy wpłynie na zmianę sytuacji prawnej skarżącego.
W obecnym stanie prawnym przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 1 na rzecz skarżącego (osoby otrzymującej rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy) nie było możliwe, mimo okoliczności faktycznych, które wskazał on w skardze. Jak słusznie zauważyły organy decyzja o przyznaniu świadczenia pielęgnacyjnego nie ma charakteru uznaniowego, lecz świadczenie to przysługuje tylko po spełnieniu określonych w przepisie przesłanek.
Mając to na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z 30 sierpnia 2002 r. (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), sąd orzekł o oddaleniu skargi.