Uzasadnienie
J. Z. wnioskiem z dnia 20 marca 2009 r. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o dokonanie wykładni wyroku tego Sądu z dnia 10 lipca 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 2352/05 wydanego w sprawie ze skargi R. S., W. S., J. S. i P. S. na uchwałę Rady Gminy S. z dnia [...] lutego 2002 r., nr [...] w przedmiocie scalenia i podziału nieruchomości. W uzasadnieniu złożonego wniosku skarżąca podniosła, że istnieją poważne wątpliwości co do treści, skutków prawnych i stanu prawnego ukształtowanego przez ten wyrok. Wnioskodawczyni wskazała, że w sentencji wyroku Sąd stwierdził, iż uchwała Rady Gminy S. z dnia [...] lutego 2002 r., nr [...] została wydana z naruszeniem prawa, co – na gruncie przywołanego w uzasadnieniu wyroku art. 94 § 2 ustawy o samorządzie terytorialnym – świadczyło by o tym, że zaskarżona uchwała traci moc ze skutkiem ex nunc. Tymczasem Gmina S. forsuje przeciwny pogląd i podejmuje działania w celu wykonania zaskarżonej uchwały przed sądem wieczystoksięgowym i odmawia ujawnienia w ewidencji gruntów stanu prawnego sprzed scalenia i podziału.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Sąd zauważa, że zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) –dalej Ppsa wykładnia może mieć miejsce tylko wówczas, gdy zachodzą wątpliwości co do treści orzeczenia. Konieczność dokonania wykładni, której podlega zarówno sentencja wyroku, jak i jego uzasadnienie, zachodzi zatem wówczas, gdy treść orzeczenia jest sformułowana w sposób niejasny, budzi wątpliwości, co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania.
Sąd stwierdza, że taka sytuacja nie miała miejsca w niniejszej sprawie.
Zdaniem Sądu, treść wyroku z dnia 10 lipca 2007 r. i jego uzasadnienia jest jasna, nie zawiera sprzeczności i nie budzi wątpliwości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w pkt 1 sentencji tego wyroku orzekł jednoznacznie o stwierdzeniu wydania przez Radę Gminy S. uchwały z dnia [...] lutego 2002 r., nr [...] z naruszeniem prawa. W uzasadnieniu Sąd wyjaśnił, że zaskarżona uchwała zawiera wady istotne i kwalifikuje się do stwierdzenia jej nieważności, lecz z powodu upływu 1 roku od chwili jej podjęcia, ograniczył się do orzeczenia o stwierdzeniu jej niezgodności z prawem. Sąd wskazał też na skutki prawne wyroku i powołał podstawę prawną, z której one wynikają (art. 147 § 1 Ppsa w związku z przepisem szczególnym - art. 94 ust. 2 ustawy o samorządzie terytorialnym).
W tej sytuacji nie zachodzi potrzeba dokonania wykładni wyroku.
Podnoszona we wniosku kwestia niewykonania powyższego prawomocnego wyroku przez Gminę S. stanowi natomiast odrębne zagadnienie, wykraczające poza przedmiot sprawy wywołanej wnioskiem o wykładnię wyroku.
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 158 Ppsa postanowił, jak w sentencji.