Uzasadnienie
S. K. – działająca w imieniu własnym oraz w imieniu skarżących P. D., B. D., R. K., B. K., I. R., J. A. i D. A. – wniosła za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławcze w W. z dnia [...] września 2010 r. nr [...] utrzymującą w mocy własną decyzję z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 1998 r. nr [...] dotyczącej odmowy ustanowienia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], ozn. nr hip. [...].
Składając skargę S. K. nie dołączyła do niej umocowania, z którego wynikałoby upoważnienie do jej wniesienia i występowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym w imieniu P. D., B. D., R. K., B. K., I. R., J. A., D. A. Zarządzeniem z dnia 24 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał S. K. do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa, z którego wynikałoby, ze jest ona umocowana do wniesienia skargi w imieniu: P. D., B. D., R. K., B. K., I. R., J. A., D.A. i do reprezentowania ich w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpowiadając na powyższe wezwanie skarżąca nadesłała żądane pełnomocnictwa, z tym że z pełnomocnictwa z dnia 24 kwietnia 2002 r. udzielonego przez D. A. wynika, że umocował on do reprezentowania przed sądami J. A. Wobec powyższego Sąd wezwał skarżącą S. K. do udzielenia informacji, czy J. A. udzielił jej pełnomocnictwa do działania tylko we własnym imieniu czy również w imieniu D. A. – w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi D. A. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca pismem z dnia 11 kwietnia 2011 r. poinformowała, że D. A. nie udzielił jej pełnomocnictwa, zaś J. A. udzielił jej pełnomocnictwa do działania tylko w jego imieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), strony mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Natomiast stosownie do regulacji zawartej w art. 37 § 1 tej ustawy, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
Z powyższych przepisów wynika, że reprezentant strony może skutecznie zastępować swego mocodawcę w sprawie sądowoadministracyjnej, jeżeli ten udzielił mu pełnomocnictwa do działania przed sądem administracyjnym.
W niniejszej sprawie skarżąca S. K. nie uzupełniła braków formalnych skargi, przez co nie wykazała, że jest podmiotem umocowanym do jej wniesienia i działania w postępowaniu przed sądem administracyjnym w imieniu skarżącego D. A. Brak wykazania właściwego umocowania jest brakiem formalnym skargi i nieuzupełnienie tego braku stanowi podstawę do jej odrzucenia, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, w świetle którego sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.