Uzasadnienie
W związku z wezwaniem o uiszczenie wpisu od skargi na decyzję Ministra Skarbu Państwa z [...] października 2011 r. w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej, J. G. wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
W wypełnionym urzędowym formularzu PPF wnioskodawca wyjaśnił, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną oraz synem, będącym obecnie osobą bezrobotną, nie posiadającą własnych dochodów. Źródłem utrzymania skarżącego są świadczenia emerytalne (jego oraz żony) w łącznej wysokości [...] zł brutto. Wnioskodawca, jak wyjaśnił, posiada mieszkanie o powierzchni [...] m², za które ponosi opłaty eksploatacyjne w wysokości [...] zł. Składający wniosek nie posiada oszczędności.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje:
W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest natomiast możliwe wówczas, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Tę część żądania, w której skarżący zwrócił się o ustanowienie pełnomocnika z urzędu celem bycia reprezentowanym przed sądem administracyjnym uznać należy za uzasadnioną. Oceniając sytuację materialną wnioskodawcy przedstawioną we wniosku uznać bowiem należało, że wnioskodawca wykazał, że z racji niskich dochodów własnych oraz wymogu ponoszenia wydatków na osoby zamieszkujące we wspólny gospodarstwie domowym nie posiada środków finansowych, jak też nie ma realnych możliwości, by środki takie zdobyć w celu ustanowienia na własny koszt pełnomocnika. Przy rozpoznawaniu wniosku uwzględnić jednakże równocześnie należało, że skarżący wezwany do uiszczenia wpisu od skargi (200 zł), czynności tej dokonał. Powoduje to, że prawdopodobnym jest, iż także inne koszty postępowania skarżący będzie w stanie samodzielnie uiścić, skoro pozostałe opłaty sądowe w świetle przepisów odnoszących się do postępowania sądowoadministracyjnego, pozostają niższe od kwot dotychczas przez stronę jednorazowo uiszczonych (wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł).
W tym zatem zakresie nie można mówić, by skarżący, ze względu na swoje ubóstwo, nie mógł ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, do jakiej to sytuacji wiążąco nawiązuje art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.