Uzasadnienie
M. B. w dniu 30 września 2019 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu, skargę na postanowienie Komisji do spraw reprywatyzacji nieruchomości [...] z [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie przyznania odszkodowania.
W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że postanowieniem z [...] listopada 2019 r. nr [...], działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), w całości uwzględnił powyższą skargę i uchylił zaskarżone postanowienie.
Pismem z dnia 20 września 2013 r. pełnomocnik skarżącego – adw. B. S. cofnęła skargę. Jednocześnie wniosła o zwrot uiszczonego wpisu od skargi oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i prawnie skuteczne, co skutkowało umorzeniem postępowania.
Odnosząc się do wniosku pełnomocnika skarżącego dotyczącego zasądzenia kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, wskazać należy, że stosownie do art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W myśl z kolei art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., a więc w sytuacji gdy organ w zakresie swojej właściwości uwzględnił skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.
Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie nie wystąpiły przesłanki, o których mowa w art. 201 § 1 p.p.s.a. Zważyć należy, że przesłanką umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie jest cofnięcie skargi (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), a nie bezprzedmiotowość postępowania z uwagi na wydanie przez organ w trybie autokontroli postanowienia uwzględniającego skargę (art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.), choć niewątpliwie wydanie tego postanowienia zadecydowało o cofnięciu przez stronę wniesionej skargi. Powyższe stanowisko potwierdza piśmiennictwo oraz orzecznictwo sądowe, w których wskazuje się, że poza sytuacjami wskazanymi w art. 201 § 1 i 2 p.p.s.a. brakuje podstaw do zasądzania zwrotu kosztów na rzecz skarżącego od organu, gdy z innych powodów postępowanie zostanie umorzone (art. 161 § 1 p.p.s.a.). W takiej sytuacji w niektórych wypadkach (w razie cofnięcia skargi) wystąpi podstawa do zwrotu stronie z urzędu całego wpisu (art. 232 § 1 P.p.s.a.) (por. Niezgódka-Medek M. (w:), Dauter B., Gruszczyński B., Kabat A., Niezgódka-Medek M., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX 2013; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 10 marca 2009 r. sygn. akt I SAB/Wa 24/09).
W ocenie Sądu umorzenie postępowania na skutek cofnięcia skargi stanowić może jedynie podstawę do zwrotu stronie z urzędu całego wpisu w oparciu o przepis art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
- - ---------------------- 1