Uzasadnienie
A. P., A. P. i J. P., reprezentowani przez radcę prawnego, skargą z 9 września 2013 r. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Prezydentowi W., w związku z niewykonaniem przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 sierpnia 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 255/12.
Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z 29 marca 2011 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w Warszawie przy ul. [...], w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Akta te wraz z odpisem prawomocnego wyroku doręczone zostały organowi w dniu 30 października 2012 r.
Wobec braku podejmowania rozstrzygnięcia w sprawie, pismem z 13 czerwca 2013 r. skarżący wezwali Prezydenta W. do wykonania powyższego wyroku. Wezwanie to okazało się jednak bezskuteczne.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi wskazując, iż pełnomocnik stron została poinformowana o przyczynach niedotrzymania terminu wyznaczonego przez Sąd oraz że postępowanie zostanie zakończone do dnia 31.03.2014 r, a obecnie są podejmowane czynności mające na celu zabezpieczenie środków pieniężnych na wypłatę odszkodowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi W. określonej w sentencji grzywny.
Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; powoływanej dalej jako: "p.p.s.a."). Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Grzywnę, o której mowa w tym przepisie, stosownie do § 6 art. 154 p.p.s.a., wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, na podstawie odrębnych przepisów.
W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia z dnia 29 sierpnia 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 255/12 zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku A. P., A. P. i J. P. z [...] marca 2011 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], hip. [...] w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem.
Bezsporne jest, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do organu w dniu 30 października 2013 r., a tym samym termin zakończenia postępowania wyznaczony ww. wyrokiem upłynął 30 grudnia 2013 r. Niekwestionowaną okolicznością jest również to, że do dnia wydania niniejszego orzeczenia, mimo uprzedniego wezwania organu przez skarżących do wykonania tego wyroku, Prezydent W. nie rozstrzygnął sprawy objętej ww. wnioskiem.
Skoro zatem Prezydent W. w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu z dnia 29 sierpnia 2012 r. sprawy nie załatwił - a wyrok ten zobowiązywał organ nie tylko do jej rozstrzygnięcia, ale także do dokonania tego w określonym terminie - to wniosek o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny jest niewątpliwie w pełni uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonywanie wyroków sądów - niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania.
W realiach niniejszej sprawy skład orzekający ocenił, iż wystarczająco represyjną jak też dyscyplinującą funkcję spełni grzywna w wysokości [...] złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Wymiar orzeczonej grzywny jest także adekwatny z punktu widzenia wielkości przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego wyrokiem.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na mocy art. 154 § 1 i § 2 w zw. z art. 154 § 6 Ppsa orzekł jak w punkcie 1 i 2 sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 Ppsa.