Uzasadnienie
W. G., U. K., K. N.(1), M. N., K. P., A. J., B. L., J. M., P. S., M. M., W. K., M. K, S. K., G. K., H. Z., J. S., C. S., K. N.(2) i A. S., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku tego Sądu z 17 grudnia 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 554/14.
Wyrokiem z 17 grudnia 2014 r. Sąd zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku z [...] marca 2014 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W., oznaczoną numerem ewidencyjnym [...], o pow. [...] m ², pochodzącą z księgi hip. [...] - w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy oraz stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
Skarżący wnieśli o wymierzenie Prezydentowi [...] grzywny z tytułu niewykonania wyroku z 17 grudnia 2014 r., oraz o przyznanie, w trybie art. 154 § 7 p.p.s.a., na rzecz każdego z nich sumy pieniężnej w kwocie po 5.000 zł. Ponadto, wnieśli o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt. 2 p.p.s.a. oraz o zasądzenie na ich rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi wskazali, że wyrokiem z 17 grudnia 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 554/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie. Podnieśli, że prawomocny wyrok wraz z aktami administracyjnymi został zwrócony do organu 29 kwietnia 2015 r., a zatem organ powinien wydać rozstrzygnięcie do 29 czerwca 2015 r. Skarżący zaznaczyli, że pomimo wymierzonych wyrokami Sądu grzywien i stwierdzającymi rażącą bezczynność organu, Prezydent [...] nadal nie wykonał wyroku Sądu.
Pismem z [...] września 2020 r. skarżący wezwali Prezydenta [...] do wykonania wyroku.
Pomimo wezwania organ nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie. Podnieśli, że mając na uwadze szczególne okoliczności sprawy, niezwykle rażący charakter zwłoki w jej rozpoznaniu oraz obawę, że bez przyznania sumy pieniężnej we wnioskowanej wysokości wyrok Sądu nadal nie zostanie wykonany, zasadne jest przyznanie sumy pieniężnej na rzecz każdego ze skarżących.
W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że postępowanie znajduje się na etapie gromadzenia dokumentacji mającej na celu określenie, czy nieruchomość spełnia przesłanki z art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Organ wyjaśnił, że na obecnym etapie postępowania pozyskany materiał dowodowy jest niewystarczający do wydania rozstrzygnięcia merytorycznego. Z tego względu, celem jego uzupełnienia, w szczególności w zakresie ustalenia przeznaczenia gruntu oraz stanu jego władania, przekazano 5 października 2020 r., właściwej jednostce zlecenie opracowania geodezyjnego polegającego na wykreśleniu dawnej działki hipotecznej w historyczne zdjęcia lotnicze.
Organ zaznaczył, że opóźnienia w rozpatrywaniu spraw są spowodowane wagą tych spraw, ich złożonym charakterem oraz stopniem skomplikowania stanów faktycznych, które powinny być dokładnie ustalone w toku postępowań, co nie pozwala na dotrzymywanie terminów przewidzianych na ich rozpatrzenie w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest zasadna.
Zgodnie z art. 154 § 1 p.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Grzywnę, o której mowa w tym przepisie, stosownie do § 6 art. 154 P.p.s.a., wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, na podstawie odrębnych przepisów. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 154 § 2 zd. 2 P.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z 17 grudnia 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 554/14 zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku z [...] marca 2014 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W., oznaczoną numerem ewidencyjnym [...], o pow. [...] m ², pochodzącą z księgi hip. [...], w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Akta wraz z prawomocnym wyrokiem wpłynęły do organu 29 kwietnia 2015 r. (data stempla wpływu akt do organu) i od tej daty rozpoczął bieg termin wyznaczony wyrokiem, w jakim sprawa powinna być rozpoznana. W konsekwencji upłynął on 29 czerwca 2015 r.
Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu, jak również wezwań skarżących do wykonania prawomocnego wyroku Prezydent [...] do daty orzekania nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie.
Z powodu niewykonania wyroku z 17 grudnia 2014 r., Sąd wyrokami: z 10 grudnia 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 1509/15, z 13 października 2016 r., sygn. akt
I SA/Wa 1150/16 oraz z 15 listopada 2018 r., sygn. akt I SA/Wa 164/18 wymierzył Prezydentowi [...] odpowiednio grzywny w wysokościach: 500 zł, 3.000 zł i 5.000 zł jednocześnie stwierdzając w wyrokach z 13 października 2016 r. i 15 listopada 2018 r., że bezczynność organu w wykonaniu wyroku z 17 grudnia 2014 r. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Pomimo wyroku zobowiązującego do rozpoznania wniosku i trzech wyroków wymierzających grzywny Prezydent nadal nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie. Zostały zatem spełnione przesłanki uzasadniające zastosowanie art. 154 § 1 p.p.s.a. i wymierzenie organowi grzywny. Stosownie natomiast do art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Biorąc pod uwagę znaczne przekroczenie wyznaczonego wyrokiem z 17 grudnia 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 554/14 terminu na załatwienie sprawy, a także okoliczność, że skarżący po raz kolejny występują z wnioskiem o wymierzenie organowi grzywny Sąd uznał, że grzywna w wysokości 7.000 zł jest adekwatną sankcją za niewykonanie wyroku. Wymierzona kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. spełniając funkcję represyjno - dyscyplinującą. Kwota ta w połączeniu z wcześniej wymierzonymi grzywnami powinna zobligować organ do wydania aktu.
Jednocześnie Sąd uznał, że bezczynność organu po wyroku z 17 grudnia 2014 r., ma miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sprawa o przyznanie odszkodowania - pomimo wyroków: zobowiązującego organ do rozpoznania wniosku oraz wymierzających grzywny i stwierdzających rażącą bezczynność w wykonaniu wyroku z 17 grudnia 2014 r., nie została dotychczas załatwiona, a wyznaczony w tym wyroku termin załatwienia sprawy został znacznie przekroczony. Podnoszona przez organ w odpowiedzi na skargę okoliczność, że w celu uzupełnienia materiału dowodowego zlecono 5 października 2020 r. właściwej jednostce opracowanie geodezyjne nie mogła wpłynąć na rozstrzygnięcie Sądu.
Zauważyć należy, że wniosek o odszkodowanie został złożony [...] marca 2014 r., a zatem ponad siedem lat temu. Czas ten z całą pewnością pozwalał na pozyskanie i uzupełnienie materiału dowodowego, jak i wydanie rozstrzygnięcia w sprawie. Dopiero na skutek wniesienia kolejnej skargi Prezydent [...] wystąpił 5 października 2020 r. do właściwej jednostki o przygotowanie opracowania geodezyjnego.
Mając na uwadze wyżej wskazane okoliczności Sąd uznał za zasadne przyznanie na rzecz skarżących sumy pieniężnej w wysokości po 1.000 zł na rzecz każdego ze skarżących. Przyznanie sumy pieniężnej uzasadnia rażący charakter zwłoki w rozpoznaniu sprawy, jak też uzasadniona obawa, że bez niej wyrok Sądu nadal nie zostanie wykonany. Kwoty te stanowią także swego rodzaju zadośćuczynienie za zaniechania organu w toku prowadzonego postępowania. Przyznana suma pieniężna w powiązaniu z wymierzoną organowi grzywną powinna skłonić organ do zaniechania dalszego naruszania prawa i rozpoznania sprawy.
Z powyższych przyczyn Sąd, na podstawie art. 154 § 1 i § 2 zd. 2 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji wyroku. Na podstawie art. 154 § 7 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a orzekł jak w pkt 3 sentencji wyroku.
W przedmiocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. (pkt 4 sentencji). Na powyższe koszty składają się wynagrodzenie pełnomocnika skarżących w kwocie 480 zł oraz wpis sądowy od wniesionej skargi w wysokości 200 zł.
Rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym uzasadnione było treścią art. 119 pkt 2 p.p.s.a.