Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] sierpnia 2017 r. B. C. (dalej jako: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...], w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 25 września 2017 r., sygn. akt I SA/Wa 1208/17, odrzucił skargę z powodu nieuzupełnienia braków formalnych skargi w zakreślonym terminie.
W dniu [...] października 2017 r. do akt sprawy wpłynęło zażalenie skarżącego na ww. postanowienie oraz jego wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
W wyniku rozpoznania zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 stycznia 2018 r., sygn. akt I OZ 1942/17, uchylił zaskarżone postanowienie o odrzuceniu skargi. Do rozpoznania pozostał zatem wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Postępowanie wywołane wnioskiem skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi podlegało umorzeniu jako bezprzedmiotowe.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako: P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 stycznia 2018 r., sygn. akt I OZ 1942/17, uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 września 2017 r., sygn. akt I SA/Wa 1208/17 odrzucające skargę. W skutek czego odżyła przedmiotowa skarga. W tej sytuacji rozpoznanie wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych stało się bezprzedmiotowe (por. postanowienie NSA z dnia 12 maja 2017 r., sygn. akt II OZ 449/17, dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.