Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 4 lutego 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 2423/10 oddalił skargę J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] października 2010r., nr [...] wydaną w przedmiocie przyznania zasiłku celowego.
W następstwie powyższego skarżący przesłał do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu J. D. wyjaśnił, że pozostaje sam w gospodarstwie domowym, jest bezrobotny bez prawa do zasiłku – bez pracy jest już 1,5 roku, korzysta z pomocy społecznej otrzymując na miesiąc [...] zł, nie może liczyć na wsparcie rodziny. Dodał również, że czynsz w wysokości [...] zł opłaca mu Urząd Miasta P. Rozpoznając wniosek na wstępie należy zauważyć, że stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 powołanej ustawy).
W ocenie referendarza sądowego rozpoznającego wniosek przedstawiona wyżej sytuacja materialna wnioskodawcy, przy uwzględnieniu wysokości jego miesięcznych dochodów jest na tyle trudna, że w pełni uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Oczywistym jest, że tak niskich dochodach, które J. D. otrzymuje z ośrodka pomocy społecznej, nie mając zatrudnienia i będąc zdanym na siebie nie jest on w stanie opłacić kosztów profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku koniecznego dla własnego utrzymania.
Jednocześnie wskazać należy, że podejmując niniejsze rozstrzygnięcie nie orzekano w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych o które wnosił skarżący, gdyż jest on zwolniony z obowiązku ich uiszczania z mocy ustawy. Zwolnienie to wynika z przepisu art. 239 pkt 1 lit. "a" powołanej ustawy, w myśl którego strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie, bowiem skarga dotyczy decyzji wydanej w przedmiocie pomocy i opieki społecznej.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 powołanej ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.